Kleine Teun

In tegenstelling tot Abel of De Noorderlingen valt de vierde film van Alex van Warmerdam nauwelijks komisch te noemen. Het verhaal en de dialogen van Kleine Teun, naar zijn eigen toneelstuk, zijn net zo strak en kaal als de typisch Nederlandse vlakte waar de regisseur zijn drie personages laat wonen. Hij speelt zelf een ongeletterde boer, die van zijn vrouw een privé-lerares ‘uit de stad’ krijgt toegewezen. Er ontstaat een eigenaardige driehoeksverhouding. Kleine Teun is onmiskenbaar kundig vervaardigd, maar het overdreven oer-Hollandse dat aan ieder beeld en woord kleeft gaat wat vervelen.