Sweet and Lowdown

Woody Allen's lange liefde voor jazz inspireerde hem om Sweet and Lowdown te maken. In documentairestijl wordt de fictieve jazz-belofte Emmet Ray (Penn) bewonderd door geïnterviewden - onder wie Allen zelf - maar Allen klemt zich niet vast aan het mockumentary-gegeven en toont vooral de hoofdpersoon en diens entourage in de jaren dertig. Emmet blijkt over een wonderbaarlijk muzikaal talent te bezitten, maar is egoïstisch, rücksichtslos, onaardig en ook nog eens existentieel onzeker als het over die echte legende Django Reinhardt gaat. Sweet and Lowdown is een portret; pijnlijk goed verzorgd en voor Allen's doen weinig grappig.