Jesus Christ Superstar

De laatste dagen van Jezus van Nazareth (Carter) volgens Andrew Lloyd Webber. Norman Jewison maakte in de jaren zeventig al een versie van de rock-opera, toog met een aantal hippies de woestijn in en verluchtigde het grimmige verhaal met vrolijke intermezzi. Deze versie werd op het toneel uitgevoerd en gefilmd, de tinten zwart en bloedrood overheersen, en van enige vrolijkheid is geen sprake meer. Edwards koos vooral om het verhaal meer vanuit het oogpunt van Judas (Pradon) te vertellen, de revolutionair die Jezus' nadruk op het spirituele niet kan of wil snappen. Minder klassiek dan Jewisons versie, maar absoluut interessant.