Recensie
Christian (Arditi), directeur van een reclamebureau, draait een commercial in een ziekenhuis. Hier ontmoet hij Alice (Laroque), de vrouw die hij zeventien jaar geleden liet zitten. Ze is verpleegster en ze vallen opnieuw op elkaar. Alice wil echter niet meer met hem samenwonen. Enkele dagen later ontmoet hij Laura (Estragnat), Alice's dochter. Laura is gefascineerd van de nieuwe minnaar van haar moeder en kan niet helpen ook verliefd op hem te worden. Christian denkt dat Laura zijn dochter is, en Alice spreekt het niet tegen. Het is een poging om de Amerikaanse screwball comedy na te doen in Frankrijk met korte scènes en flitsende dialogen, maar na korte tijd zakt film als een pudding in elkaar. De oude komedies van Howard Hawks zijn toch een stuk beter, want die waren tenminste heel plezierig met personages om van te houden. Marie-Françoise Egret bewerkte haar eigen verhaal tot scenario met Sylvie Chauvet. Het camerawerk is van Jimmy Glasberg. Formaat 16/9. Nicam Stereo.
Credits
- Regie
- Gérard Marx
- Cast
- Pierre Arditi, Michèle Laroque, Sam Karmann, Sarah-Laure Estragnat, Jean-Michel Noirey, Julie Debazac, Alicia Alonso, Agathe Rouland, Michèle Sigal, Barbara Chenal, Remy Roubakha, Bruno Cantey, Patrick Laplace, Pascal Bonafoux, Bruno Glasberg, Laurent Ledoyen
- Camera
- Jimmy Glasberg
- Componist
- Ramon Pipin, Hervé Lavandier
- Jaar
- 1995
- Genres
- Komedie
- Landen
- Frankrijk