W.C. Fields: The Fatal Glass Of Beer

Fields en zijn echtgenote bewonen een afgelegen berghut, nog meer van de wereld afgesloten door een zware sneeuwstorm. Hun zoon is naar de stad getrokken waar hij wegens diefstal van waardepapieren in de gevangenis sukkelde. Zalige parodie op de melodrama`s die in die periode zeer populair waren. Alles wordt met zoveel ernst gespeeld dat het gewoonweg op de lachspieren werkt. Het einde is even onverwacht als onvergetelijk. Telkens hij de deur opent zegt hij "Het is geen weer om mens of dier buiten te sturen" (ook wanneer hij een groepje indianen buiten zet), steevast gevolgd door een klad sneeuw in zijn gezicht. Een van de plezierigste korte films van Fields, waarvoor hijzelf het scenario schreef.