Haanstra: Rembrandt, schilder van de mens

Met als uitgangspunt een zelfportret van Rembrandt toen hij twintig was en een ander toen hij zestig was, schetst Haanstra de veertig tussenliggende jaren die de zeventiende eeuwse kunstenaar kenmerken als een schilder die veel aandacht had voor de mens. Hij werd duidelijk geboeid door de mens en zijn gelaatsuitdrukkingen, zijn tederheid, maar ook zijn wreedheid. Hij schilderde zichzelf, zijn ouders, zijn vrouw, maar ook volslagen onbekenden die hem in het diepste van zijn ziel raakten. Zijn werken illustreren zijn levenssfeer en zijn geloof. Een zeer originele stijl voor een biografische film. Haanstra eindigt met een collage van verschillende zelfportretten zodat Rembrandt ouder wordt voor de ogen van de toeschouwer. De fotografie was in handen van Stanley Sayer.