San Clemente

San Clemente, een psychiatrische instelling op een eiland vóór Venetië. Een oase van waanzin op amper vijf minuten van het befaamde San Marco-plein. Depardon volgt, samen met zijn assistente Sophie Ristelhueber, de patiënten, hun medische begeleiders en hun familieleden. De dokters, die niet erg opgetogen zijn met deze getuigen, stellen zich soms erg vijandig op. De familieleden klagen over de erbarmelijke service. De patiënten reageren soms onvoorspelbaar, maar praten meestal honderd uit over zichzelf, hun fantasmen, het gebrek aan interesse vanwege hun familieleden die ze soms meerdere jaren niet gezien hebben. De makers registreren, zonder zich zelf in de monologen of dialogen te mengen. Een schrijnend portret van een groep mensen die vergeten worden door de maatschappij, een maatschappij die dikwijls schuld is aan hun ziekte. Depardon en Ristelhueber vulden zowat alle functies in voor het maken van dit document.