Zift

Als Mot vervroegd vrijkomt na twintig jaar gevangenschap, is zijn woonplaats Sofia compleet veranderd. Flashbacks laten zien wat er voorafging aan zijn tijd in de cel: een verliefdheid, een misgelopen inbraak en een moord. Regisseur Gardev lijkt het kunstje te hebben afgekeken van films als La haine en Goodfellas: de grauwe zwart-witbeelden zijn kunstig aan elkaar gemonteerd en de film zit vol voice-overs van het mijmerende hoofdpersonage. De Bulgaarse setting en de donkere humor voorkomen echter dat het een persiflage wordt. De interne monologen hadden iets minder literair gemogen (de film is gebaseerd op een roman), maar de rauwe, nihilistische toon en de absurde taferelen zorgen voor genoeg vermakelijks in deze neo-noir.