Beauty Number Two

Edie en Gino liggen schaars gekleed op een bed, met tussen hen in een hond. Ze discussiëren over de naam van de hond, is het 'Horse' of 'Linka', over het feit of Gino Duitser of Italiaan is, over Billy Graham op tv, over haar oorbellen, over literatuur, over geluk, enz. Regelmatig betrekken ze co-regisseur Chuck Wein, buiten beeld, in hun gesprekken en terwijl ze aanstalten maken om te vrijen leest Chuck een verhaal voor of treedt met hen in discussie. De hele film wordt opgenomen door een onbeweeglijke camera en slechts sporadisch kijken de twee minnaars naar het publiek. Hun dialogen staan voor de leegheid van het bestaan en voor de oppervlakkigheid van de gemiddelde conversatie. Je raakt erdoor gefascineerd of je haakt na twee minuten af. Chuck Wein schreef het scenario, met teksten van J.D. McDermott en Gerard Malanga. Het camerawerk is minimaal en diende enkel om alles te registreren.