Couch

Centraal staat een oude zetel, ooit door decorateur Billy Name van het stort gered, waarin een aantal bekende en minder bekende bezoekers van de Factory een potje vrijen (homo of hetero). De zetel wordt a.h.w. een metafoor die staat voor het culturele Amerika. Tevens is het een hekeling van de vele tv- soaps die zich op en rond sofa's afspelen. Veel bewegen doet de camera niet. Hij registreert enkel en de toeschouwer is de voyeur die het allemaal ondergaat. Bovendien steekt de film de draak met alle etische en morele conventies van de Amerikaanse 'moral majority'. Zonder geluid of muziek.