Fantasy van Spike Jonze. Met o.a. Max Records, Catherine Keener, Pepita Emmerichs, Paul Dano en Catherine O'Hara.
Recensie
Na een ruzie met zijn moeder rent de negenjarige Max weg, klimt in een zeilbootje en belandt na een reis over de oceaan in een land dat bevolkt wordt door metershoge monsters. Filmbewerking door regisseur Jonze en scenarist Dave Eggers van het beroemde jeugdboek Where the Wild Things Are van Maurice Sendak. De film is niet gemaakt voor een jonge doelgroep, daarvoor is hij te subtiel en weemoedig, zijn de emoties, bij volwassenen en kinderen, te hevig. Goed gespeeld, subliem vormgegeven, ontroerend en meeslepend.
Hij herinnert zich nog precies wat hij voelde toen hij het voor het eerst las, schrijft Dave Eggers (1970), auteur van onder meer Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit (2001), Wat is de wat (2007) en de recente non-fictieroman Zeitoun (2009), in een van de e-mailantwoorden van ons virtuele gesprek.
Where the Wild Things Are is het klassiek geworden Amerikaanse prentenboek uit 1963 van Maurice Sendak over een jongetje in wolfskleren dat terecht komt op een eiland van monsters. In Nederland kennen we het als Max en de Maximonsters. Sendak, inmiddels in de tachtig, benaderde zelf regisseur Spike Jonze (Being John Malkovich, Adaptation) voor de filmversie.
