Mademoiselle Chambon

Zwijgzame metselaar Jean is getrouwd en vader, juffrouw Chambon solitaire lerares op eeuwige doorreis. Twee volledig verschillende werelden, één onuitgesproken, onmogelijke liefde. Regisseur Brizé, met Je ne suis pas là pour être aimé al meester in delicaat en subtiel, laat in zijn vrije Eric Holder-romanadaptatie de blikken, lichaamstaal en stiltes spreken. Voormalige geliefden Lindon en Kiberlain spelen vanuit het diepst van hun wezen, totdat het afscheidslied 'Septembre (quel joli temps)' van Barbara weerklinkt. Passend slotakkoord in mineur bij een droevig verhaal over keuzes in bleek Zuid-Frans zomerlicht.