Drama van Urszula Antoniak. Met o.a. Bien de Moor, Lars Eidinger, Annemarie Prins, Sophie van Winden en Hans Kesting.
Recensie
Verpleegster Marian werkt op een afdeling voor terminale patiënten. Ze mijdt iedere vorm van intimiteit. Ze leeft voor haar patiënten, die ze regelmatig een handje helpt als het sterven niet snel genoeg gaat. Op een avond kijkt ze uit het raam en ziet ze een verkrachting, en een overbuurman die ook toekijkt. Kale en klinische film, met lange, trage shots, zonder filmmuziek en vrijwel zonder dialogen. Antoniak (Nothing Personal) maakt het de kijker niet makkelijk, maar Code Blue is stijlvast, zelfverzekerd en heeft in de Belgische De Moor een onontkoombare hoofdrolspeelster.
Na een handvol redelijk geslaagde tv-films verraste Urszula Antoniak (19685) twee jaar geleden de Nederlandse – en ook wel de Europese – filmwereld met Nothing Personal. Onder meer zes prijzen op het festival van Locarno en vier Gouden Kalveren (oa beste film en regie) waren er voor deze subtiele vertelling over verdriet, verwerking en liefde.
Code Blue, de opvolger van het veelbekroonde Nothing Personal, draaide in Cannes in een prestigieus bijprogramma voor eigenzinnige films. Urszula Antoniak: ‘Ik wilde voor mijn tweede film de lat hoger leggen.’
