1981

In zijn derde regie verhaalt Trogi over het turbulente jaar waarin hij als elfjarige verhuisde. Om erbij te horen en indruk te maken op het meisje van zijn prepuberdromen, liegt en fantaseert school- en buurtnieuweling Ricardo erop los. Uiteraard halen waarheid en realiteit de Québec-Pinokkio genadeloos in. Treffend tijdsbeeld (calculatorhorloge, walkman, Ricardo geschminkt als Kiss' Paul Stanley) herinnert in zijn bitterzoete wisselbadentoon sterk aan de onvolprezen tv-serie The Wonder Years. Het droog-ironische commentaar is van de maker zelf, die de tragikomische WO II-openingsscène uit de familiefolklore opdiepte.