Une semaine sur deux (et la moitié des vacances scolaires)

Parijs, nazomer, tegenwoordige tijd. Voor de twaalfjarige Léa (Chabert) is het geen gewone terugkeer naar school: haar ouders zijn vers gescheiden. Nu woont ze de ene week bij mama, de andere bij papa, en de vakanties zijn eveneens in tweeën gescheurd. Best veel om te behappen voor een pubermeisje (en haar broertje). Helaas oogt, klinkt en voelt vrijwel alles in deze pastelkleurtjesfusie van romantische komedie en mild serieus opgroeimelodrama totaal onecht. Chabert is vooral een dotje zonder smetten, Campan en Seigner zoeken vergeefs naar substantie in een wegwaaiscenario.