Starbuck

Na jaren bijverdienen met sperma doneren krijgt de schlemiel David (Patrick Huard) een rechtszaak aan zijn broek van 142 donorkinderen die achter zijn ware identiteit willen komen. Huard speelt de onkunde perfect, zijn acties krijgen zowel een zucht als een glimlach los. De komische avonturen worden echter verpakt in te veel geforceerde plotelementen en oneffenheden. Daardoor ontbreekt een bodem waarin het drama zich kan verankeren en blijft Starbuck een onsamenhangend geheel van hits en misses. Maar toch: genomineerd voor de publieksprijs op het filmfestival van Toronto.