Recensie: Frankenweenie
Tim Burton herhaalt zich. Niet alleen beginnen veel van zijn films inmiddels op één grote, gotische Johnny Depp-brij te lijken, nu maakt hij letterlijk een film die hij in 1984 al eens eerder maakte. Of beter, hij reanimeert het 29 minuten durende filmpje met echte acteurs en sleutelt het om tot een 3D stop motion-animatiefilm. Dat pakt echter heel goed uit en levert een van zijn beste films in jaren op.