Stolen

Twaalf uur. Tien miljoen. Eén ontvoerde dochter. Maar dan wel de dochter van Nicolas Cage, die alleen nog maar opgejaagde filmpersonages lijkt te spelen. Dat verklaart misschien de routine in Stolen. Maar dat is niet routine in de beste betekenis van het woord. Het is routine die gemakzuchtig heeft gemaakt. Stolen is een voorspelbare thriller. En eigenlijk verdient de film, die nauwelijks de aandacht van de kijker weet te trekken, die genrenaam niet eens.