No

Tegenstanders van het Pinochet-regime huren in 1988 een succesvolle Chileense reclamemaker (Bernal) in, om het volk te bewegen 'nee' te stemmen in een referendum over het al dan niet aanblijven van de dictator. Hij ontwerpt een moderne, vrolijke campagne, die goed aanslaat. Dan wordt zijn baas gevraagd een tegencampagne te ontwerpen. Het slotdeel in Larraíns Pinochet-trilogie (na Tony Manero en Post Mortem) is de meest optimistische film van de drie en maakt handig gebruik van archiefbeelden uit die tijd. Genomineerd voor een Oscar voor beste buitenlandse film.