Zoekresultaten

De kritieken voor A Little Chaos, Alan Rickmans tweede speelfilm als regisseur, waren in eigen land bepaald niet mals. The Guardian omschreef het kostuumdrama als 'een hoop compost', The Evening Standard was al even vernietigend en ook het publiek bleef grotendeels weg. En dus heet A Little Chaos in Nederland nu opeens The King's Gardens, in de hoop dat het de film hier beter vergaat.

Arme Adaline Bowman. Sinds een bizar auto-ongeluk in 1937 – iets met onderkoeling en een blikseminslag – is ze fysiek geen dag ouder geworden. En dus gaat ze anno 2015 nog altijd als beeldschone blonde vrouw van 29 door het leven.

Juist voordat de brave tieners van het Spangalis College aan hun allerlaatste dansje op het slotfeest willen beginnen neemt de conrectrix nog even het woord. 'Jongelui, de school is verkocht en moet sluiten,' zegt ze. 'Per direct. Na de vakantie worden jullie op verschillende scholen geplaatst.'

'We gaan niet naar school, we vieren feest.' Vader Cam Stuart (Mark Ruffalo) loopt achterstevoren voor z'n dochters uit de vrije natuur in. 'Wat vieren we dan?' vraagt de oudste. 'Dat ik ben ontslagen!' roept pa uitgelaten.

Regisseur Anthony Chen plaatst in zijn speelfilmdebuut een familiedrama tegen het decor van de economische crisis in Azië eind jaren negentig. De film maakte in 2013 al een zegetocht langs de internationale filmfestivals en won zelfs de Gouden Camera in Cannes, nu draait Ilo Ilo eindelijk ook in de Nederlandse bioscopen.

Peter Greenaways extravagante en – mag ik dat zeggen – praatzieke verzameling scènes over Sergei Eisensteins homoseksuele wedergeboorte in Mexico wil zo veel laten zien dat de kijker uit het oog wordt verloren.

Waar de ene doorbraakfilm het startschot blijkt voor een opeenvolging van creatieve successen, pakt een ander debuut verlammend uit. VPRO Cinema Collectie vertoont zes interviews met regisseurs èn de films waarmee ze doorbraken.

Waar de ene doorbraakfilm het startschot blijkt voor een opeenvolging van creatieve successen, pakt een ander debuut verlammend uit. VPRO Cinema Collectie vertoont zes interviews met regisseurs èn de films waarmee ze doorbraken.

Waar de ene doorbraakfilm het startschot blijkt voor een opeenvolging van creatieve successen, pakt een ander debuut verlammend uit. VPRO Cinema Collectie vertoont zes interviews met regisseurs èn de films waarmee ze doorbraken.

Overzicht van de zes indrukwekkende doorbraakfilms die deel uitmaken van de VPRO Cinema Collectie. Plus interviews met de makers.

VPRO Cinema Collectie vertoont zes interviews met regisseurs én de films waarmee ze doorbraken. Filmredacteur Gerhard Busch vertelt over het fenomeen 'doorbraakfilm' en legt uit hoe de selectie tot stand kwam.

Sense8 is niet gemaakt voor televisie, zoveel is duidelijk. De serie is warrig, desoriënterend, soms een aanslag op de zintuigen. Maar tegelijkertijd ook boeiend, ambitieus en prikkelend.

Voor jong en oud was het een magische ervaring om in 1993 Jurassic Park in de bioscoop te zien. De succesvolle dino-film van Steven Spielberg injecteerde generaties met filmliefde en veroorzaakte bij veel kinderen misschien wel de wens om paleontoloog te worden. Twee matige vervolgen en tweeëntwintig jaar later beleven de T-Rex en zijn monsterlijke soortgenoten een nieuw avontuur.

Snel leven, jong sterven. Regisseur Fassbinder was een briljant monster dat de Duitse cinema op zijn kop zette.

Tegen de druk in maakte Gülsah Dogan de documentaire Naziha’s lente over een alleenstaande moeder van tien kinderen in Amsterdam-Slotervaart.

De Nederlands-Ierse jeugdfilm The Legend of Longwood opent in New York, waar de twaalfjarige Mickey met tegenzin afscheid neemt van haar oude leventje. Noodgedwongen verhuist ze naar het suffe dorpje Longwood in Ierland, omdat moeder de huur in New York niet meer kan betalen. Van vader is al jaren niets meer vernomen.

Testament of Youth begint met de droge mededeling dat de film is gebaseerd op de memoires van Vera Brittain. Direct daarna verschijnt een mooie jonge vrouw frontaal in beeld, ze draagt een elegante, gebreide paarse baret en een zware paarse jas. Langzaam wijkt de camera en wordt het gewoel om haar heen zichtbaar. Het is 1918; met het ondertekenen van de wapenstilstand is er officieel een einde gekomen aan de Eerste Wereldoorlog.

Dit is zo'n film waar je vooraf het best zo min mogelijk over kunt weten. Omdat de pientere wendingen die de regisseur neemt tijdens zijn taxirit door Teheran zich dan ten volle kunnen laten gelden.