Zoekresultaten

Op 1 april ging de achtste editie van het CinemAsia festival van start. Tot maandag 6 april worden in het Amsterdamse Kriterion weer tientallen hedendaagse Aziatische films vertoond. Het festival staat dit jaar onder leiding van een nieuwe directeur: Lorna Tee, producent in Hong Kong en voormalig adviseur van het IFFR. Wij spraken haar over een opvallend programmaonderdeel dat bestaat uit een reeks LGBT (lesbian, gay, bisexual, transgender)-films.

Echte broers en echte zigeuners spelen de hoofdrollen in dit Noord-Franse noodlotsdrama, dat de oerelementen van licht, spanning en beweging gebruikt voor niks minder dan een 21ste-eeuwse Europese western die in razende vaart richting de afgrond dendert.

In de DreamWorks-animatiefilm Home wordt de aarde gekoloniseerd door nogal domme, laffe, maar verder goedaardige ruimtewezens – de Boov, of in de Nederlandstalige versie: de Moefs – die al tijden op zoek zijn naar een nieuwe thuisplaneet. In Australië bouwen ze een reuze-suburb, Happy Human Town, waar de mensen voortaan maar moeten wonen.

Regisseur Joshua Oppenheimer deed met zijn schokkende documentaire The Act of Killing enkele jaren geleden veel stof opwaaien. De beelden van moordenaars die trots hun acties tijdens de genocide van 1965 naspeelden, toonden hoe een zwarte bladzijde in de Indonesische geschiedenis. Voor The Look of Silence neemt Oppenheimer opnieuw de genocide als uitgangspunt, maar ditmaal zoomt hij in op de impact ervan op een enkel gezin.

Als het aan acteur Vin Diesel ligt wint Fast & Furious 7 volgend jaar de Oscar voor Beste Film. Want, zo zei hij in een interview met vakblad Variety: 'Er is niets dat ooit in de buurt zal komen van de kracht hiervan.'

Succes en roem zijn vergankelijk. Dat thema wordt in Boychoir subtiel als basis gebruikt voor een verder vrij conventioneel en voorspelbaar verhaal dat draait om een onbegrepen jochie en zijn pogingen zich te bewijzen binnen een prestigieus jongenskoor.

'Wat als ik het nou verkloot...' zegt André Hazes in Bloed, zweet & tranen tegen zijn vrouw Rachel. Ze zitten samen op de tribune van de Amsterdam Arena en kijken naar de opbouw van het podium voor zijn laatste concert in 2004. 'Kan toch niet,' zegt zij. 'Iedereen gelooft in jou.'

Niet whodunit is de belangrijke vraag in Gracepoint, maar whydoit: waarom deze remake van Broadchurch, warum?

Terwijl heden ten dage vooraanstaande wetenschappers en entrepreneurs als Stephen Hawking en Elon Musk kunstmatige intelligentie beschouwen als ‘de grootste bedreiging voor de mensheid’, lijken filmmakers juist steeds milder te zijn geworden. Hoog tijd voor een risicoanalyse van vijf hyperintelligente filmrobots uit de 21ste eeuw.

Videoland, bekend van de videotheken, komt als eerste Nederlandse partij naar voorbeeld van Netflix met een eigen tv-serie: Zwarte Tulp. Twee families in de bollenstreek vechten een vete uit met als inzet de mythische zwarte tulp.

Het gaat dan toch echt gebeuren. Enkele maanden geleden al kwam de eerste teaser online, sinds deze week is ook de ‘official trailer’ uit voor de Entourage-film. Als (voormalig) fan van de schaamteloze ‘bro’s before ho’s’-serie een zegen en een vloek, een treinongeluk waar ik niet bij weg kan blijven. Deze zomer in de bioscoop.

In de puinhopen van naoorlogs Berlijn krijgt de Joodse Nelly, die ternauwernood Auschwitz heeft overleefd, na plastische chirurgie haar gezicht terug. Helemaal gelukt is het blijkbaar niet, want als ze na enig zoeken haar man Johnny terugvindt in nachtclub Phoenix, herkent hij haar niet.

Ruim 25 jaar moesten de Italianen wachten op 1992, een tiendelige politieke thriller die het verhaal vertelt van het grootste naoorlogse corruptieschandaal in de Italiaanse geschiedenis, gezien door de ogen van zes betrokkenen.

Net als eerder in zijn korte film Wes, weet Peter Hoogendoorn in Tussen 10 en 12 autobiografische elementen om te zetten in een krachtig drama met licht tragikomische ondertoon. Zijn speelfilmdebuut draaide al op het International Film Festival Rotterdam, werd geprogrammeerd voor het prestigieuze Venice Days in Venetië en draait nu eindelijk ook in de gewone bioscopen.

Timbuktu greep in februari net naast de Foreign Language Oscar – die ging naar het Poolse Ida – maar deze superieure aanklacht tegen extremisme is misschien toch de betere film. Een klucht en een tragedie, dromerig en realistisch tegelijk.

Extra belegen actiehelden, ze zijn de laatste jaren in trek. In The Expendables 1, 2 en 3 draven alle inmiddels (semi)bejaarde iconen uit de actiefilms van de afgelopen decennia op, en de 62-jarige Liam Neeson heeft zich met onder meer de Taken-trilogie, Unknown en Non-Stop gespecialiseerd binnen het ren-schiet-en-vecht-genre. Ook Sean Penn probeert nu een graantje mee te pikken als vijftigplusheld, maar dat mondt uit in een tandeloze mislukking.

Suite française is gebaseerd op de gelijknamige roman van Irène Némirovsky, de gevierde Franse schrijfster van Russisch-Joodse komaf die in Auschwitz om het leven kwam. Slechts twee van haar als vijf delen geplande epos, postuum uitgebracht in 2004, wist ze voor haar deportatie naar het concentratiekamp te voltooien.

Op een koude winteravond wordt loodgieter Dmitry Nikitin opgetrommeld om een gesprongen warmwaterleiding te repareren in een uitgeleefd flatgebouw in een niet nader genoemd provinciestadje. Een snelle inspectie leert Dima dat er meer aan de hand is; de fundering is verzakt, het gebouw kan ieder moment instorten. De bewoners – 820 vechtersbazen, drinkebroers, belastingontduikers, werklozen en andere kansarmen – dienen in allerijl geëvacueerd te worden, anders zullen er doden vallen.