Zoekresultaten

Neighbouring Sounds van de Braziliaanse regisseur Kleber Mendonça Filho (1968) is een kleurrijke, filmische observatie van een buurtgemeenschap in Recife, Brazilië, waar Filho zelf is opgegroeid.

Black’s Game, het speelfilmdebuut van IJslander Óskar Thór Axelsson, is een gewelddadige actiethriller over de opkomende drugshandel in het IJsland van de jaren ’90. De film werd mede geproduceerd door Drive-regisseur Nicolas Winding Refn, wiens Pusher-triologie een grote inspiratie was voor Axelsson.

De film Weekend van de Britse regisseur Andrew Haigh is donderdag door de jongerenjury Moviesquad uitgekozen tot de beste film van het Internationaal Film festival Rotterdam 2012.

In Return to Burma van Midi Z keert een man na twaalf jaar in Taiwan te hebben gewoond terug naar zijn dorp in Birma. Terwijl hij daar zijn opties overweegt, bereidt zijn jongere broer zich voor om naar het buitenland te vertrekken.

Living, de tweede speelfilm van de Russische regisseur Vasily Sigarev (1977), is een aangrijpend verhaal over het omgaan met de dood, en de verschillende manieren waarop drie personages hun verdriet verwerken.

In April the Following Year, There Was a Fire van de Thaise filmmaker Wichanon Somumjarn (1982) gaat een jonge man terug naar zijn dorp met de wens om regisseur te worden. Het verhaal wordt afgewisseld met beelden van Somumjarns familieleden, die anekdotes vertellen, waardoor fictie en realiteit door elkaar lopen.

Le Havre is een van de vrolijkere werken uit het oeuvre van de Finse zelfhater Aki Kaurismäki. Met hoop, voor wie daarin wil geloven.

Sudoeste, de eerste speelfilm van Braziliaan Eduardo Nunes (1969) laat in een enkele dag de levensloop zien van een vrouw, Clarice. Het magisch-realistische verhaal en het feit dat de film in zwart-wit is gefilmd, maken van Sudoeste een droomachtige fabel.

Een typische Steven Spielberg, deze verfilming van Michael Morpurgos’ roman over de vriendschap tussen een jongen en een paard. Groots melodrama, groots geschoten, met vet aangezette muziek van John Williams als soundtrack.

Matt King is een van de ‘descendants’ uit de titel, afstammeling van een van de grote landeigenaars van Hawaï. Hij is degene die voor de rest van de familie moet bepalen of een groot stuk land wordt verkocht aan projectontwikkelaars, of dat het in zijn natuurlijke staat blijft.

The Help is als de grote winnaar uit de bus gekomen bij de Screen Actors Guild Awards van afgelopen zondag. De film van Tate Taylor versloeg hierdoor The Descendants, Bridesmaids, Midnight in Paris en The Artist.

Maja Miloš (1983) maakte met Clip een heftige film over Servische pubers die de dag doorkomen met seks, drugs, geweld en verveling – een beetje zoals in de controversiële films van Larry Clark (Kids, Bully).

Het semi-autobiografische Chinese drama Egg & Stone van Huang Ji (1984) gaat over de veertienjarige Honggui, een ongewenst meisje dat zeven jaar eerder door haar ouders werd ondergebracht bij een oom en tante op het platteland.

Tokyo Playboy Club is de tweede speelfilm van de Japanse regisseur Okuda Yosuke (1986). De gewelddadige film over de randen van de Japanse samenleving wordt ondersteund door accordeonmuziek die het geheel een luchtige, soms zelfs komische, toon geeft.

De Zuid-Koreaanse filmmaker Lee Kwang-Kuk (1975) keek de kunst af bij Tiger Award-winnaar Hong Sang-Soo, bij wie hij regieassistent was. Zijn complex gestructureerde debuutfilm Romance Joe gaat over een filmmaker met writer’s block, die een frivole serveerster betaalt om hem verhalen te vertellen.

In 1996 schreef de Britse documentairemaker Colin Clark het boek The Prince, The Showgirl and Me, over zijn herinneringen als assistent op de set van Laurence Oliviers The Prince and the Showgirl uit 1957. Eén episode onthield hij de lezer: de affaire die hij beleefde met hoofdrolspeelster Marilyn Monroe. Daarover klapte hij een paar jaar later alsnog uit de school, in het boekje My Week with Marilyn.

Ook dit jaar doet Cinema.nl weer verslag van de Tiger-competitie op het IFFR, waarin internationaal aanstormend filmtalent wordt geëtaleerd. Wat drijft de regisseurs van de Tiger-films, hoe hebben zij hun eerste of tweede film kunnen realiseren, naar welke talenten kijken zij zelf op? Tijdens het festival vind je hier dagelijks een nieuw interview met een Tiger-kandidaat.

Middagbries over glooiende velden, ritmisch wuift de mais. Witte streep aan strakblauwe hemel. Daarboven, de gedachten, ver. Hier, beneden, de zomer. En de trage trage tijd. Zo begint Les géants, de derde film van Waalse acteur/scenarist/regisseur Bouli Lanners.