Zoekresultaten

De mannen in Aanmodderfakker zijn eigenlijk allemaal verwende jochies. En de ergste is Thijs, de 'aanmodderfakker' (een samentrekking van aanmodderen en motherfucker) uit de titel.

Het Nederlandse drama Lucia de B. is niet genomineerd voor een Oscar in de categorie niet-Engelstalige film. Dat werd donderdagmiddag bekend, toen de nominaties voor de aankomende Academy Awards werden onthuld. Koplopers in het prijzenfestijn zijn The Grand Budapest Hotel, Birdman en Boyhood.

Voormalig theateracteur Aydin is met zijn vrouw Nihal – jong, mooi, dienstbaar maar diepongelukkig – en zijn pas gescheiden, lethargische zus Necla vanuit Istanboel naar het straatarme Cappadocië in Centraal-Anatolië gekomen om het toeristenhotel van zijn overleden vader te runnen. 'Othello' heet het schitterende, uit de rotsen gehakte hotel, naar Shakespeare.

Recensie van Dorsvloer vol confetti, de uitermate geslaagde verfilming van de gelijknamige bestseller van Franca Treur.

In de films Dazed and Confused en Boyhood verwerkte regisseur Richard Linklater herinneringen aan zijn schooljaren. Nu is er Everybody Wants Some!!, waarin hij terugblikt op zijn studententijd.

Een verhaal doorspekt met aanstekelijke liedjes, over twee dolende zielen in een stad, die met muziek als katalysator samen een nieuwe betekenis geven aan hun leven. Regisseur John Carney had er in 2007 al succes mee, in de vorm van de film Once. Nu verhuist hij de actie naar New York, om de formule daar in een net wat andere vorm nog eens dunnetjes over te doen.

De film A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence van de Zweedse regisseur Roy Andersson heeft zaterdagavond de Gouden Leeuw voor beste film gewonnen op het 71e filmfestival van Venetië.

De Palestijnse filmmaker Hany Abu-Assad woonde, studeerde en werkte 25 jaar in Nederland. Na zijn internationale doorbraak met Paradise Now (2005) vertrok hij naar Hollywood, waar hij de matige actiethriller The Courier (2012) maakte. Inmiddels woonachtig in Nazareth, is Abu-Assad voor even terug in Nederland, waar het VPRO-radioprogramma Nooit Meer Slapen een uur lang met hem sprak.

Woody Allen valt best wat te vergeven na de humor waarmee hij de wereld de afgelopen veertig jaar opfleurde, maar niet dit rammelende prostitutie-/bloemisterijvehikel van acteur/scenarist/regisseur John Turturro, waarin hij een van de hoofdrollen speelt.

'Een leugen leidt tot meer leugens,' vertelt hoofdpersonage Layla Fourie (Rayna Campbell) aan het begin van de film tijdens een sollicitatiegesprek voor de functie van polygrafist. Vlak voor ze zelf van de ene in de andere leugen rolt om een dodelijk geheim te bewaren.

De jonge Heli heeft een tamelijk overzichtelijk leven: net als zijn vader werkt hij aan de lopende band in een autofabriek in de kale woestenij van het Mexicaanse binnenland. Na de arbeid keren ze samen terug naar hun piepkleine bouwval, dat ook onderdak biedt aan Heli's vrouw, hun pasgeboren baby en zijn twaalfjarige zusje Estela.

Tom Berninger vindt indierock maar pretentieuze bullshit. Hij luistert liever naar metal. Tom – begin dertig, stevig, praatgraag – woont bij zijn ouders thuis en zit al een poosje zonder werk. Wel heeft hij een filmstudie afgerond en wat amateurfilms op zijn naam staan: horrorwerkjes met titels als From the Dirt Under His Nails en Wages of Sin.

November 1990, een jaar na de val van de Muur. Een vrouw van middelbare leeftijd loopt nadat ze zenuwachtig de Duitse douane is gepasseerd direct door naar de toiletten. Als ze niet veel later weer naar buiten komt heeft ze lang haar in plaats van kort haar.

Dit zielloze maar vermakelijke spektakelbombardement van Michael Bay is het 165 minuten durende vierde deel in de Transformer-reeks, over de strijd tussen de Decepticon-robots en de Autobots. Deze keer niet met Shia LaBeouf maar met Mark Wahlberg in de hoofdrol.

Op een snikhete zondagmiddag is het koppel Rosa en Clara vanuit Rome naar Palermo gereden voor een bruiloft. Clara zit ontspannen doodles te tekenen, tot ergernis van Rosa. Die heeft er sowieso de pee in; ze kan de weg niet vinden. En ze haat Palermo, ze is niet voor niets naar Rome verhuisd.

Een timide sul die op kantoor amper wordt opgemerkt, wordt op een dag geconfronteerd met een nieuwe collega die uiterlijk exact op hem lijkt, maar in doen en laten precies het tegenovergestelde is: sociaal, doortastend, extravert. Langzaam maar zeker neemt deze dubbelganger zijn hele leven over.

De 'city' uit de titel is Kaapstad, en als we deze film mogen geloven is het daar inderdaad heel gewelddadig.

Eye Amsterdam eert regisseur David Cronenberg met een expositie en een retrospectief. Speciaal voor hem werd ooit het genre ‘body horror’ bedacht. Zelf zegt Cronenberg: ‘Ik denk dat al mijn films grappig zijn.’