Zoekresultaten

Voor de 85-jarige meesterchef Jiro Ono zijn sushi en leven één. Bij de viersterrendocumentaire Jiro – Dreams of Sushi serveren we een filmbeschouwing plus culinaire Japan-impressie.

De Nederlandse regisseur Marco van Geffen heeft in Cannes de prijs voor het beste l'Atelier-project in ontvangst genomen, voor zijn nog te verwezenlijken film In jouw naam.

Deze week start de VPRO met het zesde seizoen van de Amerikaanse cultserie Dexter. De gids nam deel aan een curieus telefoongesprek met hoofdrolspeler Michael C. Hall.

De Franse zangeres/actrice Vanessa Paradis schittert in Café de Flore, een caleidoscopisch drama over onvoorwaardelijke liefde.

Er is een heleboel mis met Paolo Sorrentino’s Amerikaanse roadmovie This Must be the Place. Toch kun je dit Sean Penn-vehikel niet zo maar bij het oud vuil zetten.

Een laatste zin heeft ie al. En een schuilnaam. Alleen die eerste zin wil maar niet komen. En da’s lastig voor een jongen die schrijver wil worden. Dan zit er dus maar één ding op: de koningin moet komen helpen.

De bezoeker staat centraal, in de nieuwe huisvesting van het filmmuseum aan het IJ. Het gebouw, van het Weense bureau Delugan, Meissl Associated Architects, biedt de ultieme filmervaring: samen met anderen. Roman Delugan vertelt.

De eerste tentoonstelling in EYE is gewijd aan found footage, ‘gevonden’ materiaal dat wordt bewerkt door filmmakers of kunstenaars.

Het eerste retrospectief in EYE is gewijd aan de Amerikaan Martin Scorsese. Briljant regisseur, wandelende speelfilmencyclopedie en conservator hors catégorie.

Joe Wright wilde bij zijn verfilming van Tolstojs Anna Karenina al te vertrouwd terrein vermijden, dus besloot hij het boek te verfilmen als... toneelstuk. Een interessante keus, maar levert het ook een geslaagde film op?

Onverfilmbaar zou het zijn, David Mitchells bestseller Cloud Atlas uit 2004, waarin zes verhalen – losjes met elkaar verbonden, verspreid over 500 jaar – worden samengeweven tot een epische roman over slavernij, revolutie en de Apocalyps. Het opmerkelijke samenwerkingsverband van regisseurs Tom Tykwer (Lola rennt) en Lana en Andy Wachowski (Matrix-trilogie) durfde het aan het tegendeel te bewijzen.

In de toekomst (2074) is tijdreizen uitgevonden en vervolgens illegaal verklaard. Toch slaagt een misdaadsyndicaat erin hun tegenstanders dertig jaar terug in de tijd te sturen, naar 2044, zodat ze dan gedood kunnen worden door huurmoordenaars. Elke huurmoordenaar weet dat er ooit een moment komt waarop hij zelf – zijn dertig jaar oudere versie – wordt teruggestuurd. Dat heet ‘closing the loop’. Vandaar de bijnaam van de huurmoordenaars, ‘loopers’, en de naam van de film, Looper.