Zoekresultaten

Up in the Air van Jason Reitman (Juno) en Nine van Rob Marshall (Chicago) maken kans op de meeste Golden Globes. De films zijn respectievelijk zes en vijf keer genomineerd. Dat is vandaag bekend gemaakt door The Hollywood Foreign Press Association, de organisatie achter de Golden Globes.

De nominaties voor de Annie Awards en de Spirit Awards zijn bekend gemaakt. Bij de Annie Awards, die zich richt op animatieproducties, dingen Coraline, The Princess and the Frog en Up mee naar de prijs voor beste animatiefilm. Precious, die vanaf morgen in de Nederlandse bioscopen draait, maakt kans op de award voor beste film bij de Film Independent Spirit Awards.

Met zijn vlotte documentaires lokt Michael Moore miljoenen naar de bioscoop. De boodschap ditmaal: Kapitalisme is slecht.

Zowel tijdens de beginjaren van zijn carrière in Nederland als in Hollywood werd Paul Verhoeven vereerd en verguisd. In eigen land groeide hij met Turks Fruit en Soldaat van Oranje uit tot de belangrijkste en meest geliefde speelfilmregisseur, maar de subsidiegevers 'met hun calvinistische stupiditeiten' bleven hem altijd tegenwerken. In Amerika werd hij geroemd als een heuse auteur van baanbrekende sciencefictionfilms als RoboCop, maar ook genadeloos afgekraakt naar aanleiding van Showgirls. In de rubriek Op Scherp een multimediaal portret van het boegbeeld van de Nederlandse cinema.

Nu via Cinema.nl te bekijken: het beste van SubmarineChannel's Forget the Film, Watch the Titles!, dé site over titelsequenties en de mensen die ze maken. Elke maand verschijnt op deze plek een nieuwe titelsequentie, speciaal geselecteerd door SubmarineChannel. Deze maand: Tournée.

Avatar, de nieuwe film van regisseur James Cameron (Titanic, The Terminator en Aliens), is één van de duurste films ooit gemaakt. De totale productie kost zo'n 500 miljoen Amerikaanse dollar, dat is omgerekend ruim 330 miljoen euro. De vraag rijst of filmmaatschappij Twentieth Century-Fox niet een te groot financieel risico neemt met de sciencefiction productie, mochten de inkomsten tegenvallen. Dat valt mee, schrijft The New York Times, want het bedrijf heeft een manier gevonden om de risico’s te beperken.

Het maakt niet uit welke onorthodoxe vorm je leven en liefde hebben, dat leert cultuurpessimist Boris in de nieuwe Woody Allen-film Whatever Works.

In Catherine Corsini’s midlifecrisisdrama Partir speelt Kristin Scott Thomas een getrouwde vrouw en moeder die het roer wil omgooien. 'Je moet alles geloven wat je hoort en wat je zegt.'

De film Moon van regisseur Duncan Jones is gisteravond de grote winnaar geworden van het Spaanse filmfestival Sitges. In totaal kreeg de film drie awards, namelijk die van beste film, beste script en beste acteur (Sam Rockwell).

Bright Star is een drama over de liefde van dichter John Keats voor zijn buurmeisje Fanny Brawne. Regisseur Jane Campion: ‘Ik vind alles aan Keats fantastisch.’

In De Indiaan zoekt een door een Fries gezin geadopteerd Peruaans jongetje zijn echte naam. Voor debuterend jeugdfilmscenariste Nynke Klompmaker gaat de film vooral over verbondenheid.

In Calimucho gebruikt Eugenie Jansen opnieuw liever echte mensen dan acteurs. ‘Bij mijn manier van regisseren krijg je dingen die je anders nooit van acteurs zou krijgen.’

Ondanks dat regisseur Frans Weisz al 45 jaar in het vak zit, zijn lang niet al zijn films bekend geworden bij een groot publiek. Zijn meest populaire film is waarschijnlijk de thriller De inbreker. Het was een van zijn eerste films, er volgden er nog tientallen. Het meest opmerkelijke werk daaruit is de trilogie over een joodse familie, die hij nu met Happy end heeft afgerond. De cast van het drieluik bleef in 20 jaar tijd onveranderd; uniek voor de Nederlandse film. We nemen de man, die nog bij de eerste lichting van de Filmacademie hoort, onder de loep.

De Canadees Guy Maddin staat te boek als een van de meest eigenzinnige, originele filmmakers van de hedendaagse cinema. Een status die hij ironisch genoeg heeft bereikt door van zijn oeuvre één grote pastiche van de vroege filmgeschiedenis te maken, waarbij met name de visuele stijlen en montagetechnieken van de expressionistische Duitse cinema en de Sovjet propagandafilms uit de jaren ‘20 als inspiratiebron dienden. ‘Het was lafheid die mij deze stijl opdrong. Ik dacht: als ik een film maak die niet op een hedendaagse film lijkt, dan hoef ik ook de vergelijking niet aan te gaan.’

De Nederlands-Belgische jeugdfilm Iep! is geselecteerd voor het competitieprogramma Generation Kplus van de Berlinale, het filmfestival in Berlijn. De film gaat op het festival in wereldpremière en neemt het op tegen andere jeugdfilms.

Jarenlang stond Pedro Almodóvar te boek als het enfant terrible van de Spaanse Cinema. De provocerende, avant-gardistische zedenschetsen uit het begin van zijn carrière kwamen symbool te staan voor de nieuwe (artistieke) vrijheden in het post-Franco-tijdperk. Maar ook Almodóvar is uiteindelijk volwassen geworden. Zijn nieuwste film Los abrazos rotos, vanaf donderdag in de bioscoop, is misschien wel zijn meest rijpe tot nu toe. In de rubriek Op Scherp een portret van de eigenzinnige Spaanse cineast.

Na twee prachtige tragedies over de illusies van de Amerikaanse suburbs (American Beauty en Revolutionary Road), een ‘oorlogsfilm’ waar niet in geschoten wordt (Jarhead) en een onorthodox gangsterdrama (Road to Perdition), was het voor theater- en filmregisseur Sam Mendes blijkbaar tijd voor wat minder zware kost. Zijn nieuwste film Away We Go, vanaf donderdag in de bioscoop, is een lichtvoetige, quirky roadmovie. ‘Ik wil niet bekend staan om één ding. Ik wil niet dat mijn naam een bijvoeglijk naamwoord wordt.’