Zoekresultaten

Michael Shannon speelt in de thriller The Iceman een maffiahuurmoordenaar die meer dan honderd mensen vermoordde. ‘Aan het eind van een dag acteren heb ik vooral zin in een hapje eten en een glaasje wijn.’

Met The Hangover maakte Todd Phillips één van de leukste komedies van de afgelopen decennia, een origineel avontuur vol luidruchtige humor met een duistere ondertoon. In deel twee werden de avonturen gekopieerd en naar Thailand verplaatst, waarbij een groot deel van de geslaagde grappen sneuvelde. Nu is er deel drie, dat uit puur cynisme lijkt te zijn ontstaan.

Robert Redford, geëngageerd icoon van de onafhankelijke Amerikaanse film, is intussen alweer de 75 gepasseerd. Passend dus dat hij voor zijn negende film als regisseur een verhaal uitkoos over activisten op leeftijd die terugkijken op hun leven.

Deep Impact vs. Armageddon, Capote vs. Imfamous, Mirror Mirror vs. Snow White and the Huntsman – Hollywood heeft de vreemde neiging regelmatig binnen één jaar twee opvallend vergelijkbare films uit te brengen. Het nieuwste voorbeeld: Olympus Has Fallen vs. White House Down, twee producties die zijn te omschrijven als 'Die Hard in het Witte Huis'.

Je kunt het Paramount niet kwalijk nemen dat de studio voortborduurt op het succes van lowbudget- horrorfilms als Paranormal Activity, maar dit zogenaamd journalistieke verslag van een mislukte duivelsuitdrijving is slaapverwekkend en voorspelbaar.

Na wereldwijd meer dan zestig miljoen verkochte boeken van Stieg Larssons Millennium-trilogie en drie populaire Zweedse films, werd het natuurlijk tijd voor de onvermijdelijke Engelstalige remake.

Soms krijgt film de meest wonderlijke reacties los. Zo ook de nieuwste thriller van Joel Schumacher, met Nicolas Cage en Nicole Kidman in de hoofdrollen. Als kijker doorloop je namelijk grofweg de fases van verlies. Na een verbouwereerde krab achter het oor volgen ontkenning, woede en verdriet, en kan je slechts hopen op berusting. Ondertussen snoeft, schreeuwt en bloedt Nicolas Cage dat het een lieve lust is. Bibberen doen we alleen van ellende.

Eigenlijk zou je de Britse spionnenthriller Tinker Tailor Soldier Spy moeten zien zonder enige voorkennis. Je zou de roman van John le Carré, waarop hij gebaseerd is, niet moeten hebben gelezen, en de gelijknamige BBC-serie uit 1979 niet moeten hebben gezien. Anders ga je toch maar vergelijken.

Nee, dat de camera in het openingsshot met de tekst ‘Toledo 2012’ exact op dezelfde plek staat als die van Luis Buñuel voor de beginopname van Tristana, is uiteraard geen toeval. Dat de vriestemperatuurkoude cameravoering en decors, dito belichting en overaanwezige paukenslagmuziek in La piel que habito rechtstreeks uit het universum van Alfred Hitchcock lijken te komen evenmin.

Anders dan de titel suggereert, is Dream House geen horrorfilm over een ‘haunted house’, maar eerder een psychologische thriller over een ‘haunted man’ die geconfronteerd wordt met zijn eigen destructieve krachten, in een spel met meerdere werkelijkheden.

Rachel Weisz speelt in dit op waarheid gebaseerde verhaal de rol van Kathryn Bolkovac, een Amerikaanse politieagente die tijdens een vredesoperatie in Bosnië op vrouwenhandel stuit.

In deze tijd van economische crisis, waarin banken omvallen en de ellende haast iedere persoon op de aardbol in de portemonnee treft, is het beeld van de financiële zakenwereld bepaald niet flatteus: een verzameling harteloze zakkenvullers, enkel uit op persoonlijk gewin.

Een man, een rolstoel en een warme kamer vormen de basisingrediënten van Porfirio van de Braziliaanse regisseur Alejandro Landes. Een film over frustratie, waardigheid en de tijd die onvoorstelbaar traag voortglijdt.

Marokkaanse illegaal wordt redder van de Nederlandse democratie. Het zou wat zijn. In de multicultikomedie De President wordt het werkelijkheid. De goede bedoelingen van deze door Erik de Bruyn geregisseerde film spatten van het scherm. Maar wat heb je aan goede bedoelingen als je het koppelt aan slechte smaak.

De actrice Isabelle wordt alom beschouwd als de mooiste vrouw van Nederland. Op vakantie in België wordt ze ontvoerd door de mismaakte kunstenares Jeanne, die een statement wil maken over schoonheid. Ook de makers van deze variant op Belle en het beest lijken zo’n statement te willen maken, maar daarbij hebben ze zich flink vergaloppeerd.

Crazy Stupid Love geeft de kijker twee films voor de prijs van een: een gevatte sekskomedie én een zoet familiedrama, vol wijze levenslessen. Jammer van die tweede film, want de eerste is erg geslaagd.

In Never Let Me Go is de levensverwachting van de mens honderd jaar, maar dat kan alleen als er voldoende donoren zijn... Een gesprek met regisseur Mark Romanek en actrice Keira Knightly.

Het is niet de vraag óf The King's Speech volgende week zondag een stapel Oscars mee naar huis mag nemen, maar hoevéél beeldjes de makers toebedeeld krijgen.