Zoekresultaten

Vlaming Felix Van Groeningen scoorde in eigen land een grote hit met zijn verfilming van de bestseller De helaasheid der dingen. Een opvolger vinden viel niet mee, tot hij de theatervoorstelling The Broken Circle Breakdown zag van het Belgische Compagnie Cecilia. De regisseur was zeer onder de indruk, maar bleef een poos tegen de adaptatie aanhikken, zo vertelt hij in interviews.

In de toekomst (2074) is tijdreizen uitgevonden en vervolgens illegaal verklaard. Toch slaagt een misdaadsyndicaat erin hun tegenstanders dertig jaar terug in de tijd te sturen, naar 2044, zodat ze dan gedood kunnen worden door huurmoordenaars. Elke huurmoordenaar weet dat er ooit een moment komt waarop hij zelf – zijn dertig jaar oudere versie – wordt teruggestuurd. Dat heet ‘closing the loop’. Vandaar de bijnaam van de huurmoordenaars, ‘loopers’, en de naam van de film, Looper.

Onverfilmbaar zou het zijn, David Mitchells bestseller Cloud Atlas uit 2004, waarin zes verhalen – losjes met elkaar verbonden, verspreid over 500 jaar – worden samengeweven tot een epische roman over slavernij, revolutie en de Apocalyps. Het opmerkelijke samenwerkingsverband van regisseurs Tom Tykwer (Lola rennt) en Lana en Andy Wachowski (Matrix-trilogie) durfde het aan het tegendeel te bewijzen.

Totale feelgood, deze bontgekleurde retro fifties Franse romantische komedie. Iets te voorspelbaar alleen, waardoor Régis Roinsards debuut in de tweede helft iets aan vaart en plezier verliest. Maar dat zal de pret niet drukken.

Bij Werner Herzog weet je nooit wat je krijgt. De Duitse cineast maakte de laatste jaren achtereenvolgens een oorlogsfilm (Rescue Dawn), een docu over een Zuidpoolexpeditie (Encounters at the End of the World), een zwartkomische politiefilm (The Bad Lieutenant) en een impressionistisch moordenaarsdrama (My Son, My Son, What Have Ye Done). Tussendoor speelde hij rollen in een pokerkomedie (The Grand) en een aflevering van The Simpsons.

Precies 150 minuten duurt Beyond the Hills. 150 minuten met scènes waarin telkens maar een heel klein beetje verandert. Voor de meeste toeschouwers is dat zware, vaak onverteerbare kost. Voor Cristian Mungiu, de regisseur van Beyond the Hills, waren al die minuten bittere noodzaak.

‘Helaas hebben we het tegenwoordig alleen over de negatieve dingen,’ observeert abt Fedele van het Pusano-klooster in Apulië tegenover zijn bezoekers, documentairemakers Gustav Hofer en Luca Ragazzi. ‘Een boom die valt, maakt meer lawaai dan een bos dat groeit.’ Dat zen-achtige aforisme zou de subtitel kunnen zijn bij de Italië-rondreis die het docuduo in 2011 maakte in een Fiat 500. De kleurrijke ansichten-agitprop die het heeft opgeleverd is tragikomische, bruisende cinema. Italië? Omarmen of opkrassen.

Curieus dat Patrice Leconte, de man die in zijn jongere jaren tekende voor het legendarische Franse stripblad Pilote, tot z’n 64ste wachtte met het maken van een animatiefilm. Ironisch genoeg werd het ook nog de romanadaptatie waarvoor hij eerder had bedankt: Le magasin des suicides naar Jean Teulé, zelf jarenlang stripauteur. De optelsom ex-striptekenaar/veelzijdig filmer + origineel verhaal + galgenhumor + maffe musicalliedjes zorgt voor een, we tikken hem eventjes in, geanimeerde kijk- en luisterervaring.

Drie dwaallichtjes stuiteren zwaar ademend een berg af. Het is vroeg in de ochtend en donker. De zwaarbesneeuwde helling weerkaatst net genoeg maanlicht om te zien dat het kinderen zijn met lampjes op hun hoofd. Te voet op weg van hun afgelegen bergboerderijen in het Zwitserse Napf-gebergte naar de krakende kabellift. Daarna brengt een busje ze naar het dal, waar hun school ligt. Het eerste oranjeroze ochtendlicht klimt over de kim terwijl het busje afdaalt naar het nog geen 800 zielen tellende Romoos.

Vijf jaar na het succes van de romantische komedie Alles is liefde gaat opvolger Alles is familie vanavond in première. Voor de film staat een grootse openingsavond gepland: de officiële rodeloperpremière vindt niet alleen plaats in het DeLaMar Theater in Amsterdam, maar is ook live te volgen vanuit tientallen bioscopen in het hele land.

Geen onderwerp zo poëtisch als de dood van een mooie vrouw. Aldus Edgar Allan Poe. Ook hij kende ‘De dood en het meisje’: een eeuwenoud leitmotiv dat sinds de negentiende-eeuwse Romantiek in alle mogelijke kunstdisciplines veelvuldig zijn weerslag vond. Van Schuberts strijkkwartet tot Ariel Dorfmans toneelstuk Death and the Maiden en Roman Polanski’s vermaarde verfilming daarvan in 1994.

De poster van Alles is familie, gemodelleerd naar het iconische affiche van Bridget Jones’s Diary, vat de film haarfijn samen. Het vele wit, het frisse rood en blauw, en de vrijstaande personages verraden direct het genre: een romantische komedie.

Niemand is een mopperende oude man zo goed als Clint Eastwood, of het nou tijdens een Mitt Romney-bijeenkomst is, waar hij tegen een lege stoel mompelt, of in een film als een uitgerangeerde honkbalscout. Maar wellicht wordt het toch eens tijd om aan een pensioen te denken, voor het respect voor zijn acteerwerk net zo snel verdwijnt als dat voor zijn politieke strapatsen.

Net als horrorklassieker Jaws (1975) speelt The Bay zich af in een slaperig vissersdorpje tijdens de jaarlijkse Fourth of July-viering. En ook ditmaal komt het gevaar uit het water, zij het niet in de vorm van een gigantische witte haai, maar een ecologische ramp die zich door de jarenlange dump van kippenuitwerpselen heeft voltrokken in de Chesapeake Bay, aan de Amerikaanse oostkust.

De tienjarige Milo Mulder heeft een zeldzame huidafwijking. Zonder dat hij het zelf weet; zijn kille, overbeschermende vader heeft de afwijking voor het joch én de buitenwereld verborgen weten te houden. Zijn lieve Roemeense moeder mag het daar misschien niet mee eens zijn, zij zou nooit iets doen wat haar echtgenoot tegen de haren strijkt.

Regisseur Lee Daniels is zwart en homo. Is dat belangrijk? Ja, voor deze film wel.

De Nederlandse actrice Will van Kralingen is vrijdag op 61-jarige leeftijd overleden. Dit maakte haar familie bekend. Ze overleed aan de gevolgen van borstkanker in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam.

Vorige maand was er voor dertigers de buddyfilm Ted, over de volwassen John en zijn overjarige, sprekende teddybeer. Deze maand is er voor zeventigplussers Robot & Frank. Over de dementerende Frank (Frank Langella) en zijn mechanische coach zonder gezicht of naam.