Zoekresultaten

Dat cinema meer kan doen dan slechts vermaken, bewees de feministische Egyptische actrice Faten Hamama (1931-2015), die in meer dan honderd films schitterde. Filmfestival Cinéma Arabe (nog t/m 26 april in Amsterdam, daarna op tournee) staat stil bij de iconische actrice en vertoont twee van haar belangrijkste films.

Ik heb deze week vaak moeten denken aan ‘The Body’, een aflevering van Buffy the Vampire Slayer, uit 2001. Dat verdient uitleg, begrijp ik.

Dit impressionistische portret van Jimi Hendrix doet niet eens moeite om erachter te komen wie de man was. Hoeft ook niet.

'We zitten vast in een zwevende stad, overal zijn robots en ik vecht met pijl en boog. Dit slaat allemaal nergens op.' Een aardige analyse van Avenger-sidekick Hawkeye (Jeremy Renner), ergens in de climax van Avengers: Age of Ultron. Want inderdaad: een enigszins logisch, coherent verhaal hoef je van deze superheldenfilm niet te verwachten.

Seks hebben in een horrorfilm is over het algemeen niet het slimste dat je kan doen als personage. Ook in It Follows heeft de vleselijke daad nare gevolgen voor de hoofdrolspelers, ze krijgen namelijk te maken met een bovennatuurlijke seksueel overdraagbare aandoening. Met originele, goed uitgewerkte ideeën en een beklemmende sfeer levert regisseur David Robert Mitchell een gelaagde en intelligente horrorfilm af.

Een boef ontvoert de zoon van een rijk stel en reist met hem van Zwitserland, waar zijn internationale kostschool staat, naar Nederland voor de losgeldoverdracht. Onderweg leren ze elkaar kennen.

'In deze wereld is er een onzichtbare magische cirkel,' verzucht de introverte Anna, terwijl ze in het park een prachtige potloodtekening zit te maken voor school. Haar klasgenoten giebelen over leuke jongens, de zandbak zit vol spelende kinderen, de zon schijnt. 'Je kunt je in en buiten de cirkel bevinden,' gaat Anna verder. 'Alle anderen zijn in de cirkel. En ik ben er buiten. Maar dat maakt me niet zoveel uit…'

Het Spaanse stop-motionsprookje O Apóstolo (De Apostel) dateert alweer van 2012, maar wordt nu alsnog in de Nederlandse bioscopen uitgebracht. Waarschijnlijk op vriendelijk verzoek van het Nederlandse Pedri Animation (Nijntje), dat verantwoordelijk was voor de poppen in de film.

Een wedstrijd met twee gezichten, kopte een Australische krant destijds spottend. De eerste helft 16-0; de tweede helft 15-0. De 31-0-nederlaag van Amerikaans-Samoa tegen Australië in de voorronde van het WK voetbal van 2002 staat nog steeds in de boeken als de grootste nederlaag in de geschiedenis van het voetbal.

Marokkaanse jongeman wil illegaal naar Europa. Dat hebben we al eens eerder gezien. Maar nog nooit zoals in Jan-Willem van Ewijks existentiële drama Atlantic.

Op televisie brengen we dingen vaak terug tot zwart of wit, zowel figuurlijk als letterlijk. American Crime-schrijver John Ridley is er klaar mee en wil het ons juist zo moeilijk mogelijk maken.

De juiste tongval kan het verschil maken tussen een glorieuze acteerprestatie en de plank genadeloos misslaan. Hoe krijgen acteurs een accent onder de knie?

De superheldenfilm valt niet te stuiten. Deze week verschijnt Avengers: Age of Ultron – en er zijn zeker nog dertig nieuwe producties aangekondigd. Voor wie het overzicht kwijt is: een stoomcursus superheldencinema.

Voor de allereerste keer ontplofte mijn Facebook eens niet na de nieuwste aflevering van Game of Thrones. En dat terwijl het nog wel om het begin van seizoen vijf ging. Ook de wekelijkse recensenten van The Guardian, AVClub, The New York Times, etc. hadden allemaal weinig te zeggen. Hopen dus maar dat de aflevering van komende zondag spannender is. Of beter nog: wordt het niet eens tijd dat al die websites stoppen met hun wekelijkse recensies?

Jimmy Conlon (Liam Neeson) is een verlopen Iers-Amerikaanse gangster in Brooklyn, die in zijn hoogtijdagen heel wat vijanden heeft uitgeschakeld voor baas Shawn Maguire (Ed Harris). Tegenwoordig slijt hij zijn dagen in eenzaamheid, met veel drank en een slecht geweten.

Weinig veldslagen werden zo vaak verfilmd als De Slag om Gallipoli/Çanakkale (1915-1916). Alleen al in Turkije verschenen er de afgelopen jaren maar liefst vier verschillende films over de bloedige strijd om het Ottomaanse schiereiland. En nu is er het Australische antwoord in de vorm van The Water Diviner, het regiedebuut van acteur Russell Crowe.

Net als bij zijn twee succesvolle korte films Summer en Spring put de Cambodjaans-Britse regisseur Hong Khaou ook voor zijn speelfilmdebuut uit eigen ervaringen. Het resultaat is een intiem en ingetogen drama over de lastige band tussen een geïmmigreerde Chinees-Cambodjaanse vrouw en een Engelse jongeman, die elkaar leren kennen tijdens de rouw om dezelfde persoon.

De eerste lange documentaire uit de filmgeschiedenis toont de gelogen waarheid over het leven van Inuit rond 1900.