Zoekresultaten

In de bioscoop mogen ze dun gezaaid zijn, de pittige rollen voor vrouwen van 40- en 50-plus (met Meryl Streep als eeuwige uitzondering), op tv is dat wel anders. De vrouwelijke lead rukt op, en nu is zij eens geen ‘girl’, maar een door de wol geverfde, volwassen vrouw – en verdomd goed gebekt. Nieuwste aanwinst is Sigourney Weaver in het heerlijk vileine Political Animals.

Valt er nog iets nieuws te melden over Woody Allen? Zolang de inmiddels 76-jarige filmmaker actief blijft in principe wel natuurlijk. Maar in de loop der jaren zijn zoveel portretten, biografieën en documentaires verschenen, dat van het nieuwe filmportret Woody Allen: A Documentary logischerwijs niet veel opzienbarends valt te verwachten.

Ze moeten wel zo’n beetje de liefste opa en oma uit de Franse filmgeschiedenis zijn: Michel en Marie-Claire. Goed voor hun kinderen, kleinkinderen, vrienden, collega’s en elkaar. Maar dan slaat in korte tijd het noodlot tweemaal toe. Vakbondsbaas Michel wordt ontslagen (hij is pas vijftig) en even later worden Michel en Marie-Claire beroofd en wordt Michels afscheidscadeau – een envelop vol geld en twee tickets Tanzania (naar de Kilimanjaro) – gestolen.

Veteraan Jean Reno mag niet altijd de beste neus hebben voor goede rollen (denk The Pink Panther), na decennia van acteren heeft hij zijn sporen in de Franse, en Amerikaanse, film wel verdiend. Bovendien maakt Léon nog steeds veel goed. Met zijn rol als getroebleerde chef-kok in deze Franse klucht verslikt hij zich weer eens.

(Waarschuwing: spoilers!)
Op het IJslandse eilandje Vestmaneyjar spuwde in 1974 een boze vulkaan de bewoners met vuurballen en asregens acuut richting evacuatieoorden. Tegen deze historische achtergrond voert Eldfjall/Volcano de witgrijsbebaarde Hannes (Theodor Júliusson) op.

Frank Pierson, die een Oscar won voor de misdaadfilm Dog Day Afternoon, is maandag overleden na een kort ziekbed. Pierson werd 87 jaar oud.

Zo pal na het IFFR is Cinema.nl er helaas niet bij in Berlijn, maar veel collega-filmjournalisten doen uiteraard wel rechtstreeks verslag van de Berlinale 2012.

Sterven van liefde, dat kan het mooist en meeslependst wanneer je blad nog onbeschreven is. Op je vijftiende bijvoorbeeld, zoals Camille (Lola Créton) in Un amour de jeunesse, derde regie van voormalig Cahiers du Cinéma-journaliste Mia Hansen-Løve.

‘Ik voel me schuldig,’ zegt zij.
‘Waarom? Je kunt ze toch niet helpen,’ antwoordt hij.
‘Dat betekent nog niet dat ik met hun moordenaar naar bed moet,’ riposteert zij.
‘Zij zijn begonnen,’ zegt hij dan. ‘Zij moorden ook.’

Het is even wennen, maar Martin Scorsese, regisseur van bikkelharde filmklassiekers als Taxi Driver, GoodFellas en Raging Bull, heeft met Hugo een heuse familiefilm gemaakt. En ook nog in 3D. Dat was voor hem alletwee voor het eerst, maar dat zie je niet af aan deze vlekkeloze film.

Kinderboekenschrijver Jacques Vriens had als leraar een meisje met leukemie in de klas. Het verhaal dat hij op die ervaring baseerde – Achtste-groepers huilen niet – is nu onder dezelfde titel verfilmd tot een gelikte jeugdfilm van een nogal onwaarschijnlijk gezelschap makers.

Na meer dan twintig voornamelijk misdaadfilms is Hugo Martin Scorsese’s eerste familiefilm en ook zijn eerste film in 3D. Een kort, zeer kort gesprek met de hoofdrolspelers en de regisseur zelf.

Critici zijn het er in meerderheid over eens dat de 3D-versie van Star Wars, Episode 1: The Phantom Menace vooral uit financiële overwegingen is uitgebracht.

Je kunt het Paramount niet kwalijk nemen dat de studio voortborduurt op het succes van lowbudget- horrorfilms als Paranormal Activity, maar dit zogenaamd journalistieke verslag van een mislukte duivelsuitdrijving is slaapverwekkend en voorspelbaar.

‘We didn’t want to be in the movie,’ merkt bejaarde mopperkont Statler op in de persmap van The Muppets. ‘But we felt it was our duty.’ Zijn oude ijzervreterkameraad Waldorf vult aan: ‘Yeah, somebody’s got to warn the rest of the audience what they’re in for.’ Komen dergelijke geriatrische een-tweetjes met aansluitend gegrinnik u bekend voor, dan bent u de veertig naderende of voorbij.

Shame, de tweede film van videokunstenaar Steve McQueen, werd volledig over het hoofd gezien door de leden van de Academy of Motion Picture Arts and Sciences, de ruim 6000 filmprofessionals die jaarlijks de Oscars uitreiken. Niet één nominatie kreeg de Britse film, terwijl er toch op zijn allerminst gerekend was op een nominatie voor hoofdrolspeler Michael Fassbender. Wellicht dat de vaak hoogbejaarde leden van de Academy moeite hadden met het onderwerp, seksverslaving.

De VPRO gaat nauw samenwerken met EYE, het nieuwe filmmuseum aan het IJ. Er is een overeenkomst getekend voor een samenwerking van drie jaar, ingaande vanaf 1 maart 2012. De VPRO wordt exclusief partner van EYE op het gebied van de Nederlandse radio, televisie en internet.

Shame is de tweede film waarin regisseur Steve McQueen en acteur Michael Fassbender samenwerken. Fassbender speelt de seksverslaafde Brandon, Carey Mulligan zijn zelfdestructieve zus Sissy.