Zoekresultaten

Filmmaker John Appel (1958) vierde zijn 18de verjaardag in het casino. Een cadeautje van zijn vroeg overleden vader, die zijn hele leven een gokprobleem had. ‘Mijn vader deed zoveel spelletjes, dat ik mij afvraag of hij het leven wel serieus heeft genomen.’ In The Player onderzoekt Appel – tien jaar geleden won hij de VPRO Joris Ivens Award voor André Hazes: Zij gelooft in mij – het wezen van de gokkende mens.

Rugby in Finland is, in tegenstelling tot rallyrijden, schansspringen en ijshockey, een kleine sport. Een heel kleine sport, die alleen op amateurniveau bedreven wordt. Filmmaker Mika Ronkainen (1970) volgde een seizoen lang het allegaartjesteam van Oulu, het op twee na slechtste team van Finland. Het resultaat is een grappig en soms ook ontroerend portret van een groep onderling zeer verschillende jonge mannen. Met hoofdrollen voor de vrienden Matti en Mikko.

De film Zingen in het donker, met in de hoofdrollen Carice van Houten en Frank Lammers, krijgt dinsdag de Special Mention Award tijdens een ceremonie van het internationale filmfestival Expresión en Corto. Dat meldt persbureau Novum.

Hoewel de Israëlische Top 10-gast Eyal Sivan internationaal werd uitgemaakt voor antisemiet en diverse doodsbedreigingen ontving naar aanleiding van zijn films, bleef hij controversiële onderwerpen aansnijden.

De Nederlandse film Variété van Roelof van den Bergh staat op de shortlist voor de Oscar voor beste korte animatiefilm. Samen met negen andere films maakt Variété kans op één van de vijf nominaties.

In de documentaire Contact, geregisseerd door Martin Butler en Bentley Dean, blikken betrokkenen terug op een bijzondere gebeurtenis. Voor het testen van ruimteraketten in 1964 zocht een groep ambtenaren naar een geschikte plek waar de overblijfselen van de raketten konden neerkomen. De Great Sandy Desert in West-Australië werd uitgekozen als locatie, maar bij nadere inspectie bleek dat op die plek nog Aboriginals leefden. Een interview met regisseur Martin Butler.

The Academy of Motion Picture Arts and Sciences, de organisatie achter de Oscars, heeft de shortlist voor de Oscar voor beste documentaire bekend gemaakt. Vijftien van de in totaal 89 ingestuurde films staan op de lijst. Uiteindelijk maken vijf documentaires kans op een nominatie.

Talloze Chinese arbeiders reizen ieder jaar voor het nieuwjaarsfeest vanuit de stad waar zij werken, terug naar hun geboortedorp. Velen doen dat met de trein en dat zorgt voor enorme chaos op de stations. In de documentaire Last Train Home volgt de Chinees-Canadese regisseur Lixin Fan in deze drukte het echtpaar Zhang. Het koppel werkt in de stad Guangzhou, terwijl hun kinderen wonen en naar school gaan in een dorpje op het platteland kilometers verderop. Een interview met filmmaker Lixin Fan.

In Eyes Wide Open - A Journey through Today’s South America reist Gonzalo Arijon (winnaar Joris Ivens Award in 2007 met Stranded) door het nieuwe Zuid-Amerika van Hugo Chavez, Evo Morales en Rafael Correa. Arijon gaat op zoek naar de verbondenheid tussen de socialistische regeringen van Venezuela, Bolivia en Ecuador, en plaatst de opkomst van de nieuwe leiders in een historisch perspectief van eeuwenlange uitbuiting van het continent. Arijons boodschap van hoop: het is afgelopen met de afhankelijkheid, Zuid-Amerika leert eindelijk op eigen benen te staan.

Milieuactivist Mikael Rioux vecht voor behoud van natuur in zijn woonplaats Trois-Pistoles in Canada. Zo blokkeerde hij de bouw van een energiecentrale in een natuurgebied door daar te gaan kamperen. Christian de Laet, nestor in de natuurbeweging, laat in de documentaire Earth Keepers aan Rioux zien dat er ook andere manieren zijn om te werken aan een duurzame aarde. Rioux vliegt de wereld over langs innovatieve en duurzame projecten. Een gesprek met de regisseur van de film: Sylvie Van Brabant.

In Dreamland onderzoeken Thorfinnur Gudnason en Andri Snaer Magnason wat de gevolgen zijn van IJslands beslissing om een deel van de overweldigende natuur van het land op te offeren voor economische groei. Centraal staan de werkzaamheden van de in het verleden niet al te betrouwbaar gebleken aluminiumgigant Alcoa, en de gemakzucht en zelfzuchtigheid waarmee IJslandse bestuurders met het concern in zee gingen. Een gesprek met coregisseur en schrijver Andri Snaer Magnason.

‘Net als Iran een moslimrepubliek is waarin het publieke leven beheerst wordt door de islam, is Italië een tv-republiek die compleet wordt gedomineerd door de televisie.’ Aldus filmmaker Erik Gandini in Videocracy.

Frederick Wiseman, een van de grote namen uit de geschiedenis van de documentaire film, wordt 80 jaar. IDFA besteedt daarom dit jaar speciale aandacht aan de chroniqueur van de Amerikaanse samenleving. Zelf houdt Wiseman niet zo van zulke typeringen. ‘Je hoeft geen genie te zijn om je te realiseren dat er een hoop drama in het dagelijks leven zit.’

De Canadees-Iraanse journalist en filmmaker Maziar Bahari is te gast op het International Documentary Film Festival Amsterdam (IDFA). Bahari, die in juni werd gearresteerd in Teheran en onlangs werd vrijgelaten, vertelt aanstaande zondag (22 november) over zijn ervaringen in Iran tijdens een talkshow.

Bioscoopketen Pathé opent twee nieuwe IMAX-zalen in Nederland: in Rotterdam (Pathé Schouwburgplein) en in Eindhoven. Daarnaast is de zaal in Amsterdam Zuidoost (Pathé Arena) vernieuwd.

Met het beklemmende Das weiße Band scoorde Michael Haneke een prijzenhattrick in Cannes. Beschouwing en interview met een aimabel heerschap.

Regisseur Menno Otten (25) won in juni de VPRO Documentaireprijs voor zijn schitterend vormgegeven afstudeerfilm In een vergeten moment. Mensen die zich bij een tramhalte onbespied wanen worden indringend vastgelegd in lange close ups. Mag dat zomaar?

In de openingsscène van The Miscreants of Taliwood staat Australiër George Gittoes voor een brandend hoopje dvd’s in Islamabad, Pakistan. Twee mannen, gewapend met kalashnikovs, vallen hem aan als hij een aantal nog nasmeulende dvd’s aan de camera toont. Het zal niet de laatste keer zijn dat de documentairemaker fysiek wordt bedreigd door fundamentalisten die de ‘goddenloze filmindustrie’ in het noorden van Pakistan – een amateuristische mix van Bollywood en Amerikaanse jaren ’80 actiefilms – willen uitbannen. Gittoes volgt in zijn docu een aantal filmmakers, acteurs en dvd-verkopers in Peshawar die ondanks het geweld toch door blijven gaan, en produceert ook nog eens zijn eigen ‘Taliwood’-film, waarin hij zelf de rol van kwaadaardige CIA-agent op zich neemt.