Zoekresultaten

Omdat er al jaren geen misdaad is gepleegd in het Zweedse provincieplaatsje Hogbodorna wordt het plaatselijke politiestation opgedoekt. Nog drie maanden en dan staan de agenten op straat. De verslagenheid onder het vriendenclubje is groot, want die hebben zich inmiddels helemaal ingesteld op een hele dag nietsdoen. Hun rest eigenlijk maar één uitweg: zelf de misdaadstatistieken opkrikken.

Julien wordt verliefd op boekenverkoopster Olga, maar die ziet hem niet staan. Alsof dat niet genoeg is heeft hij ook te kampen met de dood van zijn moeder - iets waar zijn vader en zus nog sterker onder lijden. Toch is Le chignon d'Olga geen neerslachtige film: regisseur Bonnell hanteert een lichte, suggestieve stijl, en komt op de juiste momenten met geslaagde komische scènes.

De pas 25-jarige regisseur Josef Fares deed twee jaar geleden in Rotterdam van zich spreken met de stadskomedie Jalla! Jalla! Nu is hij terug met het hilarische Kopps. Over een zestal politie-agenten dat hun baan dreigt te verliezen omdat er in hun dorpje nooit een misdaad wordt gepleegd. Hun oplossing: dan zelf maar het criminele pad op.

In V2 kan de bezoeker in een interactieve installatie zelf zijn dwaaltocht door het beroemde Hollywood-hotel The Ambassador bepalen. De expositie is een spin-off van de film The Decay of Fiction, waar experimenteel filmmaker Pat O'Neill negen jaar aan werkte.

Op het IFFR draaien verschillende films waarin nauwelijks of niet gesproken wordt. Een daarvan is het charmante kleinood Hukkle van de Hongaarse regisseur György Pálfi (1974). Een rondedans langs de geluiden van een boerendorp, met de chronische hik van een oud mannetje als leitmotiv.

Het Filmfestival van Rotterdam is weer aangebroken: it's tiger time! Dit jaar worden 375 duizend toeschouwers verwacht. Wat is het geheim ervan?

Met het familiedrama Marion Bridge debuteert editor Wiebke von Carolsfeld als regisseur. De film maakt kans op een VPRO Tiger Award. Cinema.nl stelde Von Carolsfeld drie vragen, met het IFFR-programma-onderdeel [based upon] TRUE STORIES als uitgangspunt.

Het meisje heet Muriël. Ze is verlegen en een beetje bleek, maar wel leuk om te zien. Al vindt ze zelf van niet.

De Italiaanse regisseur Matteo Garrone baseerde zich voor L'Imbalsamatore op een krantenberichtje over een dwerg die werd gewurgd door zijn mannelijke (ex-)geliefde, nadat die had gekozen voor een vrouw. De gebeurtenis was slechts het uitgangspunt van zijn film. Cinema.nl stelde Garrone drie vragen, met het IFFR-programma-onderdeel [based upon] TRUE STORIES als uitgangspunt.

Het Filmmuseum houdt maandag het eerste nummer van Zine ten doop, een 36 pagina's tellend tijdschrift voor een breed publiek over de verschillende activiteiten van het Filmmuseum.

Regisseur Razavian is van oorsprong documentairemaker, en verweeft in zijn eerste speelfilm feit en fictie. Hoofdpersoon is Razavians vader, die met twee vrienden een lange reis maakt naar de plaats waar hij als banneling zijn leven sleet.

De haat-liefde verhouding tussen Jacques Tati en de moderne architectuur wordt onderzocht en uitgemeten in de expositie Tatirama, met als hoogtepunt een prachtmaquette van Mon Oncle's Villa Arpel.

Met Russian Ark verwezenlijkte de Russische regisseur Aleksandr Sokurov een lang gekoesterde wens: een speelfilm in één take. Anderhalf uur lang zweeft de camera zonder onderbreking door 33 vertrekken van de Hermitage in Sint Petersburg. Een film die in- en uitademt, dat moest deze tour de force volgens Sokurov opleveren. Met de Russische geschiedenis als zuurstof.

Een van de twee Tiger-kanshebbers die mede dankzij steun van het Hubert Bals Fonds werden werwezenlijkt. De bewoners van een dorpje in de Braziliaanse Javé-vallei zien hun woonplaats bedreigd door de komst van een dam. Ze hebben geen historische monumenten om in de strijd te gooien, maar denken het belang van het behoud van Javé te kunnen onderbouwen met een boek vol plaatselijke verhalen en legenden. Kunnen verhalen tegenwoordig nog bergen verzetten?

Voor het affiche van de 32ste editie van het Rotterdams filmfestival is geen still gebruikt. Integendeel: erop prijkt het zorgvuldig gestylede Noors-Nederlandse model Karen Kiland. In tijgersluipgang - een verwijzing naar de Rotterdamse tijger. Een still had ook gekund.

Ed Lachman (1948) is dubbel vertegenwoordigd op het IFFR. Hij is cameraman van Todd Haynes' Far from Heaven, en cameraman en co-regisseur van Ken Park (hij deelde de regie met Larry Clark). Cinema.nl stelde Lachman drie vragen, met het IFFR-programma-onderdeel [based upon] TRUE STORIES als uitgangspunt.

Titelheld van Matteo Garrone's psychologische thriller is de 50-jarige dierenopzetter Peppino. Hij meet nauwelijks 1 meter 40, maar is vastberaden om de veel jongere Valerio voor zich te winnen. Neemt hem tegen een veel te hoog salaris aan als protégé in zijn zaak, geeft hem complimentjes, en regelt, als sublimatie van zijn eigen gefrustreerde lust, gewillige vriendinnen. Peppino's plannetje loopt spaak als Valerio verliefd wordt op Deborah. Een wankele driehoeksrelatie ontstaat, die slecht dreigt af te lopen.

Hendrik IJzermans, mijnwerker in Schinnen, vertrekt voor een beter leven naar Amerika. Jaren later komt Jacob IJzermans, die zich als handelsreiziger heeft gevestigd in Chicago, in Rotterdam weer op het spoor van zijn verdwenen vader. Cinema.nl in gesprek met regisseur André van der Hout en cameraman Adri Schrover.