Zoekresultaten

Christiane Burkhard maakte twintig jaar nadat haar ouders verongelukten een documentaire over dat verschrikkelijke verlies. Een verlies dat al die tijd verdrongen was, en pas tijdens het draaien van de film aan de oppervlakte kwam.

Wat bezielt iemand om al meer dan twintig jaar lang het leed van anderen op te zoeken? De beroemde oorlogsfotograaf James Nachtwey mag het in War Photographer proberen uit te leggen.

Als hommage aan de begin dit jaar gestorven cineast Johan van der Keuken verschijnt nu het boek Bewogen Beelden. Een verzameling teksten, interviews en vooral veel foto's. Gisteren vond op het IDFA de presentatie plaats. Stardust eerde Van der Keuken met een kort archief-fragment, waarin hij stilstaat bij zijn foto 'Bergen buiten, bergen binnen'.

Vietnam revisited in Coco Schrijbers angstaanjagend sombere First Kill. Misschien inhoudelijk niet altijd even verrassend, maar prachtig vormgegeven en dwingend gefilmd.

In Amerika na 11 september onvertoonbaar geworden vanwege de kritische houding tegenover de New Yorkse burgemeester Giuliani en de NYPD, wel te zien op het IDFA: Justifiable Homicide, van de Afghaanse (!) maker Jon Osman en politiek filmer Jonathan Stack.

Iraanse meisjes die wegens huiselijk geweld niet langer thuis kunnen wonen staan centraal in Kim Longinotto en Ziba Mir-Hosseini´s Runaway. De relaties onderling, met de begeleidsters en met de familie worden indringend in beeld gebracht, zonder dat de kijker zich daarbij een indringer voelt.

Openingsfilm van IDFA 2001 is de Amerikaanse documentaire Startup.com, waarin opkomst en ondergang van internetsite govWorks niet meer is dan de achtergrond waartegen zich een persoonlijk drama afspeelt tussen de twee oprichters, schoolvrienden Kaleil en Tom.

Een leader die kuren vertoont, licht dat niet wil dimmen, het duurt even voordat IDFA 2001 officieel van start kan gaan. Het wachten loont echter de moeite, want wat volgt is een hilarisch filmpje over een eenzame man en zijn hond, en een indringende film over het uiteenspatten van de internet-droom van twee vrienden.

De 49-jarige Britse regisseuse zal op het IDFA haar 10 favoriete documentaires vertonen, waaronder 'When We Were Kings' over de legendarische strijd tussen Mohammed Ali en George Foreman

Grondleggers van de 'direct cinema', zo worden de gebroeders Maysles alom genoemd. Albert en David Maysles maakten indringende documentaires zonder commentaar. David overleed in 1987, Albert is inmiddels 74 jaar, maar nog altijd zeer actief met de (digitale) camera. Het IDFA wijdt een retrospectief aan de Maysles. VPRO's Stardust zocht Albert op in het befaamde Dakota-gebouw in New York.

Derks vindt dat documentaires als kunstwerk behandeld moeten worden. Bij kunst zegt afmeting en maat niks over de kwaliteit. En documentairemakers moeten beter begrijpen dat kunst net zozeer vorm is als inhoud.

Schepens betreurt het stricte omroepbeleid, waarin documentaires precies 52 of 53 minuten moeten duren. Maar op een festival als het IDFA merk je ook dat lengte niet persé gelijk opgaat met kwaliteit.

Leo de Boer heeft een vrij nuchter antwoord op de vraag. Sommige films kunnen makkelijk een stuk korter zonder de strekking te veranderen. En te kort mag ook weer niet, dus monteren makers wel eens een landschapje ertussen door. Gaan de films wel wat van 'dweilen'.

Vijftig minuten zijn vaak te kort voor een goede, gelaagde documentaire. Makers moeten zich niet door zo'n strakke tijdslimiet laten intimideren. Dat heeft immers zeker een slecht effect op het effect van de film.

Volgens Honigmann wordt de lengte van een documentaire gewoon door de strekking bepaald. Net als bij een roman of een speelfilm. En waarom documentaires wel inkorten, en speelfilms niet?

Documentaires hoeven van het fonds niet meer de 70 minuten te halen. Dat biedt de makers volgens Ryninks veel mogelijkheden. Veel documentaires zullen er alleen maar beter op worden, nu ze het rustig bij 40 minuten mogen houden.

De succesvolle film Soldaat van Oranje van regisseur Paul Verhoeven krijgt een vervolg. Na jaren van geruchten, wordt nu daadwerkelijk gewerkt aan vervolg. De regie en het scenario zijn deze keer in handen van Jean van de Velde (Lek, All Stars).

Some Like It Hot van Billy Wilder (1959) is door het American Film Institute (AFI) verkozen tot de beste komedie uit de Amerikaanse filmgeschiedenis. De keuze kwam tot stand na een uitgebreide enquête onder de leden van het AFI, die werkzaam zijn in de Amerikaanse filmindustrie.