Zoekresultaten

Voor wie nog niet lijdt aan seriebesitas: VPRO Cinema blikt terug op de televisieseries die u het laatste jaar niet gemist kunt hebben – of anders heel gauw moet gaan bekijken.

Toen regisseur/scenarist Peter Greenaway dit voorjaar de Bafta voor Bijzondere Britse Bijdrage aan Cinema in ontvangst nam voor zijn gehele oeuvre (o.a. Drowning by Numbers; The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover; The Tulse Luper Suitcases), zei hij zeer verrast te zijn. Want waar zijn werk wil provoceren en irriteren, vertegenwoordigt Bafta toch de conformistische kant van de Britse cinema, analyseerde hij na afloop fijntjes.

Jimmy’s Hall vertelt het waargebeurde verhaal van de Ierse communist Jimmy Gralton die in 1932 probeert een buurthuis dat hij heeft opgericht nieuw leven in te blazen. Het is ook de laatste film van Ken Loach.

De zomer van 2014 stond in het teken van Alfred Hitchcock: de VPRO zond vier films uit, en Eye eerde hem met een groot retrospectief. Ontwerper Roel Siebrand licht zijn vijf favoriete scènes uit het oeuvre van de Master of Suspense toe.

Tom Berninger vindt indierock maar pretentieuze bullshit. Hij luistert liever naar metal. Tom – begin dertig, stevig, praatgraag – woont bij zijn ouders thuis en zit al een poosje zonder werk. Wel heeft hij een filmstudie afgerond en wat amateurfilms op zijn naam staan: horrorwerkjes met titels als From the Dirt Under His Nails en Wages of Sin.

Mr. Peabody is een witte beagle, maar geen gewone. Hij blaft niet maar praat, woont niet in een hondenhok maar in een loft in New York, loopt alleen op zijn achterpoten en draagt een brilletje. Hij is een vermogend zakenman, geniale uitvinder, betweterige wetenschapper, passievolle topkok, fijnbesnaarde concertpianist, Nobelprijswinnaar, onklopbaar Olympisch kampioen… Mr. Peabody is, kortom, een canis universale: een hond die alles kan.

De Britse regisseur Peter Greenaway wordt tijdens de BAFTA’s geëerd met een Outstanding British Contribution to Cinema Award. De British Academy Film Awards worden aanstaande zondag uitgereikt in Londen.

Lars von Tiers seksfilm Nymphomaniac wordt in een uitgekiende marketingcampagne in twee delen aan de man gebracht. ‘Forget about love,’ aldus de Deense provocateur.

Een korte canon der zombiefilms. Van White Zombie uit 1932 tot de briljante satire Shaun of the Dead (2004).

Het bloed kruipt… Na een onnavolgbare politieke carrière (en bijrolletjes in de ensemblefilms The Expendables en The Expendables 2) is de 65-jarige Arnold Schwarzenegger terug op het witte doek. In The Last Stand, de eerste Engelstalige film van de Zuid-Koreaanse regisseur Kim Jee-Woon (I Saw the Devil), speelt hij sheriff Ray Owens, een soort parodie op zichzelf. Maar ook weer niet.

Even leek het domein van geesten en herinneringen in de film gekaapt door de jonge Thaise maker Apichatpong Weerasethakul, die in 2010 in Cannes de Gouden Palm won met zijn Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives. Maar schijn bedriegt, laat de Braziliaanse Julia Murat zien in dit loom-melancholieke verhaal over dingen die voorbijgaan.

Zoals verwacht ziet het programma van de aanstaande editie van Cannes, dat vandaag bekend is gemaakt, er veelbelovend uit, met vele oude bekenden in de competitie.

De organisatie van het Filmfestival van Cannes heeft de Deense filmmaker Lars Von Trier (Dancer in the Dark, Antichrist) tot persona non grata verklaard. Na de vertoning van zijn film Melancholia afgelopen woensdag kwam Von Trier met wat opvallende nazigerelateerde ontboezemingen en grappen over een toekomstige pornofilm tijdens de persconferentie.

Hieronder vind je een overzicht van de belangrijkste dvd-releases van de komende maand.

De Thaise film Uncle Boonmee Who Can Recall his Past Lives heeft afgelopen maandag de Asian Film Award voor beste film gewonnen. Ook het drama Poetry viel in de prijzen. De Koreaan Lee Chang-Dong kreeg voor deze film zowel de regieprijs als de award voor beste scenario.

De Nederlandse documentairemaker Hans Busstra (1982), vorig jaar afgestudeerd aan de Filmacademie, volgt van 18 tot en met 21 maart in Londen een masterclass van zijn grote idool, de excentrieke Duitse cineast Werner Herzog. Voor Cinema.nl houdt hij een weblog bij over zijn belevenissen op de Rogue Film School.

Is er leven na de dood? Clint Eastwood stelt zich agnostisch op in zijn nieuwe film Hereafter. Een vogelvlucht door de hiernamaalscinema.

Eternity is een meditatieve film, geïnspireerd op leven en op het overlijden van de vader van de Thaise regisseur Sivaroj Kongsakul. Het Thaise geloof over wat er na de dood met de ziel gebeurt is misschien voor Westerse kijkers onbekend terrein, maar het verlies is een begrip dat iedereen aangaat. In deze vrij lege film is er veel ruimte gelaten voor de interpretatie van de kijker. ‘Ik plan niet wanneer gelachen of gehuild moet worden. Ik stuur het publiek niet.’