Zoekresultaten

In V2 kan de bezoeker in een interactieve installatie zelf zijn dwaaltocht door het beroemde Hollywood-hotel The Ambassador bepalen. De expositie is een spin-off van de film The Decay of Fiction, waar experimenteel filmmaker Pat O'Neill negen jaar aan werkte.

Het Filmfestival van Rotterdam is weer aangebroken: it's tiger time! Dit jaar worden 375 duizend toeschouwers verwacht. Wat is het geheim ervan?

Een van de twee Tiger-kanshebbers die mede dankzij steun van het Hubert Bals Fonds werden werwezenlijkt. De bewoners van een dorpje in de Braziliaanse Javé-vallei zien hun woonplaats bedreigd door de komst van een dam. Ze hebben geen historische monumenten om in de strijd te gooien, maar denken het belang van het behoud van Javé te kunnen onderbouwen met een boek vol plaatselijke verhalen en legenden. Kunnen verhalen tegenwoordig nog bergen verzetten?

Hendrik IJzermans, mijnwerker in Schinnen, vertrekt voor een beter leven naar Amerika. Jaren later komt Jacob IJzermans, die zich als handelsreiziger heeft gevestigd in Chicago, in Rotterdam weer op het spoor van zijn verdwenen vader. Cinema.nl in gesprek met regisseur André van der Hout en cameraman Adri Schrover.

Jan Röfekamp, oprichter en directeur van Films Transit, wordt wereldwijd beschouwd als een van de belangrijkste sales agents van documentaires. Dit jaar bestaat zijn firma twintig jaar. Voor het IDFA aanleiding hem uit te nodigen en zes klassiekers uit zijn catalogus te vertonen (waaronder Crumb, The Celluloid Closet en The Battle over Citizen Kane).

Het lidwoord mag dan ontbreken, voor het overige is Minority Report een getrouwe verfilming van 'The Minority Report', een science fiction verhaal van de in 1982 overleden schrijver Philip Dick.

Vanaf 1999 is er een speciaal Gouden Kalf voor het beste scenario in het leven geroepen. Daarvoor had een scenarioschrijver slechts eens in de zes jaar de kans zo'n Kalf te winnen, als uitverkorene van de Vakprijs. Die prijs ging alternerend naar muziek, art direction, montage, camera, geluid, en - tot '99 dus - scenario. Sindsdien hebben de anderen een concurrent minder, en maken ze eens in de vijf jaar kans op een prijs.

Leni Riefenstahl is hartstikke fout, maar haar films hartstikke goed, zo wil het. Maar wat stellen die nazi-verheerlijkende-films nu voor? Wie heeft ze in godsnaam gezien? Riefenstahl, schrijft filmmaker Jurriën Rood aan de vooravond van de honderdste verjaardag van de Duitse cineaste, is een van de meest overschatte regisseurs van de vorige eeuw. Een imitator met een grote mond.

De Yakuza-film Ichi the Killer staat bol van extreem geweld, de lichaamsdelen vliegen in het rond. Regisseur Takashi Miike, geconfronteerd met het feit dat veel bezoekers uit zijn film weglopen: 'Als er ingewanden op de grond vallen, is dat voor sommigen een grens. Ze laten zien wanneer iets te ver gaat. En dat heb ik nodig, ook van de mensen met wie ik werk.'

In het Belgische Pauline en Paulette wordt een serieus thema - het geschuif met de 66-jarige zwakbegaafde Pauline - lichtvoetig uitgewerkt. Het leverde de nieuwbakken regisseur Lieven Debrauwer in Cannes de publieksprijs op. 'Het bewijs dat het publiek is uitgekeken op spektakelfilms.'

Erik Hazelhoff Roelfzema, de Soldaat van Oranje, is opgelucht dat deel twee van zijn autobiografie niet wordt verfilmd. 'Het script heeft bijzonder weinig met de werkelijkheid te maken', zegt hij. 'Wat mij betreft is een Soldaat van Oranje-film genoeg.'

Jim Broadbent kreeg een Oscar voor de rol van John Bayley, levensgezel van de schrijfster Iris Murdoch, die in 1999 aan de gevolgen van Alzheimer is overleden. 'Iris is geen echte biopic. Het is meer een creatieve interpretatie van hun leven'.

Zo'n beetje alle tieners van Manchester zag hij, voordat regisseur John Hay de jonge Lewis McKenzie verkoos tot de titelheld in There's Only One Jimmy Grimble. Zijn gekwelde hoofd maakte hem geknipt voor de rol. Er was maar één probleem: Lewis kon niet voetballen.

Het leven in de joodse nederzetting Ajjur in Israël wordt gedomineerd door twee families. De Palestijnse documentairemaker Nizar Hassan probeerde de belangrijkste leden van de families voor de camera te krijgen, maar dat bleek niet eenvoudig.

The Charcoal People is een sterk staaltje milieu-educatie en een aangrijpend portret van uitbuiting en kapitalisme tegelijk.

In 1992/1993 volgde de Oostenrijker Helmut Grasser het extreemrechtse FPÖ tijdens de verkiezingscampagne. Het leverde de intrigerende en onthullende film Die Wahlkämpfer op. Door de recente regeringsdeelname van de FPÖ werd die film uit de kast gehaald en afgestoft. Resultaat: Die Wahlkämpfer: Neuer Version 2000.