Artikelen

Met haar vierde regie No et moi levert actrice Zabou Breitman een intense film af over een ongewone vriendschap. Ontmoeting met een Frans multitalent.

Bergbeklimmer Aron Ralston kwam tijdens een van zijn solotochten vast te zitten in een rotsspleet, 127 uur lang. Danny ‘Slumdog Millionaire’ Boyle maakte er een film over.

The King’s Speech is een historisch drama over twee totaal verschillende mannen die tot hun eigen verbazing elkaars beste vrienden worden. Hoofdrolspeler Colin Firth is Oscarfavoriet.

Interview met de Franse regisseur Alice Winocour over haar film Proxima. Over een astronaute (gespeeld door Eva Green) die worstelt met haar ambities enerzijds en de zorg voor haar jonge dochter anderzijds. 'Het is geen ruimtefilm, maar een aardefilm.'

Interview met regisseur Denis Villeneuve over het Frans-Canadese drama Incendies.

Interview met de acteurs Jeff Bridges en Hailee Steinfeld over True Grit. Een western over de veertienjarige Mattie (Steinfeld) die iemand zoeken om haar te helpen de moordenaar van haar vader te achterhalen. Ze komt uiteindelijk terecht bij de norse alcoholist Rooster Cogburn (Bridges).

De gebroeders Coen hebben onverwacht succes met hun remake van de western True Grit. De blijmoedige zestiger Jeff ‘The Dude’ Bridges blijkt ineens een kassamagneet. ‘Ik wist dat het goed zou komen.’

In Rainy Seasons van Majid Barzegar (1972) wordt Sani, een puberzoon van gescheiden ouders, gevolgd. Hij heeft het ouderlijk huis voor zich alleen, maar in plaats van de vrijheid die dit zou kunnen brengen voor een zeventienjarige, laat de film de moeilijkheden van het stadse leven zien, inclusief de plaatselijke afperser en een mysterieus meisje dat een logeeradres zoekt.

The Sky Above van Sérgio Borges (1975) schets in drie afzonderlijke verhalen het leven van drie mensen aan de onderkant van de Braziliaanse samenleving. Alle drie de levens hebben iets bijzonders, maar tegelijk zijn de vragen en twijfels over erkenning en eenzaamheid universeel. ’De frictie tussen realiteit en fictie is uitermate boeiend.’

Debutant Park Jung-Bum (1976) speelt in de prachtige Koreaanse Tigerkandidaat The Journals of Musan op indrukwekkende wijze zelf de hoofdrol. De film, over een Noord-Koreaanse vluchteling die ondanks alle tegenslagen en pesterijen probeert te overleven in de kille, kapitalistische maatschappij van Zuid-Korea, won eerder al prijzen op de festivals van Pusan en Marrakech.

De Griekse Tigerkandidaat schetst een snikheet Athene, waarin een politieagent en een puber gevolgd worden. De Griek van Duitse komaf Jan Vogel zegt: ‘Het is geen beeldschoon verhaal; het is shocking, maar niet duister.’

Na het zien van de prachtige Tigerkandidaat Bleak Night mag je de 27-jarige Zuid-Koreaanse filmmaker Yoon Sung-Hyun gerust een van de grote beloftes van Koreaanse cinema noemen. Met zijn ingenieus opgebouwde regiedebuut, over de afbrokkelende vriendschap tussen drie middelbare scholieren – met de dood van een van hem tot gevolg – won hij eerder al een belangrijke prijs op het filmfestival van Pusan. Op de vraag waarom zijn film oogt als het werk van een ervaren cineast, antwoordt hij: ‘Ik ben een oude ziel.’

De Russische Tigerkandidaat Gromozeka van Vladimir Kott (1973) gaat over drie mannen in een midlifecrisis. Alle drie worstelen ze met zichzelf en zo ontstaan vreemde, komische en lastige situaties. Vlak voor de wereldpremière van Gromozeka is Kott zijn stem kwijt: ‘allemaal door de zenuwen.’

Sergio Caballero (1966), codirecteur van het befaamde Sonar-festival voor 'Advanced Music and Multimedia Art' in Barcelona is tevens beeldend kunstenaar en muzikant. Het extreem vrijzinnige Finisterrae is zijn eerste film. Met een zeer eigenaardig gevoel voor humor wordt een absurd verhaal geschetst over twee spoken die op pelgrimstocht gaan naar de plaats Finisterrae. Caballero: ‘Mijn tolk en ik hebben allebei expres zwarte kleren aangetrokken om serieus over te komen.’

Voor regisseur Darren Aronofsky (1969) gaat het niet gauw te ver. De man is geobsedeerd door extreem en excessief gedrag. Zo blijkt uit zijn kleine, maar opvallende oeuvre (zie kader). De psycho-seksuele balletthriller Black Swan past prima in dat rijtje.

Eternity is een meditatieve film, geïnspireerd op leven en op het overlijden van de vader van de Thaise regisseur Sivaroj Kongsakul. Het Thaise geloof over wat er na de dood met de ziel gebeurt is misschien voor Westerse kijkers onbekend terrein, maar het verlies is een begrip dat iedereen aangaat. In deze vrij lege film is er veel ruimte gelaten voor de interpretatie van de kijker. ‘Ik plan niet wanneer gelachen of gehuild moet worden. Ik stuur het publiek niet.’

Headshots van de in Berlijn woonachtige Amerikaan Lawrence Tooley verhaalt over de licht chagrijnige modefotograaf Marianne (Loretta Pflaum). Ze leeft een ongecompliceerd leven, maar wanneer blijkt dat ze zwanger is, beginnen alle relaties die ze onderhoudt te wankelen. De film is een vrij geïsoleerde blik over Marianne’s worsteling met het maken van beslissingen. Tooley: ‘Als Amerikaan in Berlijn heb ik een internationale blik, waardoor ik automatisch enige afstand bewaar.’

De Colombiaanse regisseur Carlos Moreno (1968) is in Rotterdam voor zijn tweede speelfilm All your dead ones, over een boer die een grote berg lijken op zijn land ontdekt. Wat volgt is het verhaal dat achter de optelsom van het aantal doden schuilgaat. ‘Ik heb de film expres spannend gemaakt.’