1314 resultaten
De controversiële roman Disgrace van Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee is verfilmd door de Australiër Steve Jacobs. Coetzee vertrouwde erop dat die niet zou terugschrikken voor de harde passages in het boek.
In The Boat That Rocked is Bill Nighy kapitein en zenderbaas van piratenzenderschip Radio Rock. Met als dj’s onder anderen Philip Seymour Hoffman en Rhys Ifans. Nighy: ‘Ik heb het grootste gedeelte van mijn leven auditie moeten doen en het is verschrikkelijk, vernederend, verpletterend.’
Schandaalsucces in Cannes, maar in Nederland ‘straight to dvd’. De enige kans het marteldrama Martyrs op het grote scherm te zien is tijdens het Imagine filmfestival. Regisseur Laugier over zijn arthouse horrorfilm: ‘Alles in mijn film is een metafoor.’
In de gloednieuwe bioscoop Must See in Breda, die alleen al om het glittertoilet het bezoeken waard is, ging woensdag de eerste editie van het International Film Festival Breda van start. Hoewel het festival in korte tijd in elkaar geflanst werd, wist de organisatie toch een aantal grote namen te strikken. Prins Constantijn en Prinses Laurentien woonden de openingsfilm The Reader bij, Anton Corbijn trad op als gastcurator van het festival en Lukas Moodysson was present om vragen te beantwoorden over zijn nieuwste film Mammoth.
De Zweedse regisseur Ruben Östlund bracht vijf uit het leven gegrepen verhalen over groepsdruk samen in de tragikomedie Involuntary. ‘We worden heel erg beperkt door de groep om ons heen. Ik ook.’
In The Curious Case of Benjamin Button leeft Brad Pitt achterstevoren: hij wordt geboren als oude man en sterft als baby. Dat je Brad terugziet in alle Benjamins is ‘magie,’ zegt regisseur David Fincher.
Een visser heeft moeite contact te leggen met vrouwen, maar het geluk helpt een handje als een jonge vrouw en haar zoontje zich in de kast van zijn huis verstoppen. Beetje naïeve tragikomedie van de jonge Japanse regisseur Naito Takatsugu, waarin de maker veel compassie toont met zijn klungelende medemens.
Het speelfilmdebuut van regisseur Ramtin Lavafipour gaat over mensen op de zuidelijke eilanden van Iran, die leven van het smokkelen van allerlei goederen, waarbij ze worden opgejaagd door de plaatselijke politie. Gedraaid in een pure, realistische stijl die doet denken aan vroegere Iraanse meesters als Amir Naderi (The Runner).
Dertigers Clara en Joel hebben een relatiecrisis, die al op de eerste dag van hun vakantie tot een scheiding leidt. Ze gaan ieder hun eigen weg en Clara komt terecht in een natuurgebied waar ze kennis maakt met een uitgerangeerde zanger, een jonge Noorse backpacker, en 250 verschillende soorten insecten. Turistas, de tweede film van de Chileense Alicia Scherson is een tragikomisch inkijkje in de ervaringen van grote-stadsdame Clara in de uitgestrekte Chileense natuur.
Wrong Rosary van Mahmut Fazil Coskun is een fraai gefotografeerd en ingetogen portret van de onmogelijke liefde tussen de muezzin Musa en Clara, een katholieke zuster. De film speelt zich af in Istanboel, waar alle geloven vredig naast elkaar leven, maar wel in gescheiden werelden.
Schottentor, van de Oostenrijker Caspar Pfoundler (geboren in 1959 en met afstand de oudste Tigerkandidaat), is een estafettefilm waarin de maker zes verschillende personen volgt die in het Weense tramstation Schottentor dromen over wie ze zouden willen zijn.
De Chinese regisseur Peng Tao (1974) toont, net als in zijn debuut Little Moth, de gevolgen van de enorme migratie van arme, ongeschoolde Chinese boeren naar de grote steden. Floating in Memory toont volgens Tao een realistisch beeld van de sociale problemen die jongeren uit de lagere klassen tegenkomen als ze in de stad op zoek gaan naar een beter leven. Het is een beeld waar de Chinese overheid niet al te blij mee is, want zijn film mag in China niet vertoond worden.
De Spaanse titel van deze Taiwanese film betekent ‘I kan niet leven zonder jou’. Regisseur Leon Dai (1966) kwam er in zijn zoektocht naar een goede Engelse titel achter dat de Latijns-Amerikaanse passie veel geschikter was om het verlangen van de hoofdpersoon in No puedo vivir verwoorden. Dai vertelt in zijn tweede speelfilm het waargebeurde verhaal van een man die in de bureaucratische wirwar maar niet kan bewijzen dat hij ook echt de vader van zijn dochter is.
De Zuid-Koreaan Yang Ik-June regisseerde, schreef, produceerde en speelde de hoofdrol in het keiharde drama Breathless. Hij speelt in zijn regiedebuut een man die zijn emoties enkel kan uiten door er op los te slaan. Het is moeilijk te geloven dat de verlegen, bescheiden man in Rotterdam dezelfde persoon is die in Breathless iedereen die hem niet aanstaat in elkaar slaat. De première tijdens het IFFR vond hij zelfs doodeng. De geloofwaardigheid van zijn karakter in de film bleek ook wel uit de reacties op de set. Lachend vertelt hij: De crew was in het begin een beetje bang voor me.’
In haar debuut toont de Nieuw-Zeelandse filmmaakster Armagan Ballantyne (1974) wat er met een geïsoleerde Maorigemeenschap gebeurt als een jong meisje door een bizar ongeluk om het leven komt. Vooral Kimi, de tweelingbroer van het meisje, kan niet met haar dood omgaan. In zijn verbeelding zijn ze nog steeds samen en hij begint voor twee te eten om haar in leven te houden. Naarmate de film vordert verschuift de aandacht naar de problemen van de volwassenen in het afgelegen kustdorp, die eigenlijk allemaal dromen van een ander leven.
Henry Bernadet en Myriam Verreault bleven voor hun eerste film dicht bij huis. De meeste scènes van À l'ouest de Pluton draaiden ze gewoon op hun oude middelbare school. Zes maanden lang improviseerden ze met de jonge acteurs om de nieuwe generatie tieners in Québec zo realistisch mogelijk te portretteren. Natuurlijk was er wel eens ruzie. Vooral tijdens de montage botsten de meningen nogal eens.
Als acteur hoeft de Italiaanse Amerikaan Michael Imperioli (1966) weinig introductie. Hij speelde de jonge gangster Spider, die door Joe Pesci in zijn voet wordt geschoten, in Goodfellas, was te zien in een handvol Spike Lee-films, en was Tony Soprano’s neefje Christopher in de tv-serie The Sopranos. Maar in Rotterdam is hij als regisseur. Van de openingsfilm The Hungry Ghosts, een mozaïekfilm over een groep dolende New-Yorkers, die ook werd geselecteerd voor de Tigercompetitie.
De Indonesische filmmaker Edwin (1978) heeft geen haast. Twee jaar deed hij over zijn eerste lange speelfilm. Zijn zoektocht naar zijn Chinees-Indonesische identiteit resulteerde in het absurdistische Blind Pig Who Wants to Fly: een puzzel van een film, met rotjes, tandheelkunde en heel veel Stevie Wonder.
1314 resultaten