Artikelen

Gustav Deutsch nam dertien schilderijen van Edward Hopper als uitgangspunt voor zijn Shirley: Visions of reality. Sowieso is de band tussen film en schilderkunst innig.

Dwight is een schichtige dertiger met een onverzorgde baard en gepijnigde blik, die in zijn gare, blauwe auto in de duinen woont. Op een dag wordt hij opgehaald door een vriendelijke agente. Op het bureau overhandigt ze hem een krant en licht toe: 'Ik wilde niet dat je alleen zou zijn als dit nieuws je bereikte. Hij wordt binnenkort vrijgelaten.'

Als een lawine. Zo dendert de Poolse thriller Poklosie (Aftermath) over je heen. De film leidde in Polen tot doodsbedreigingen aan het adres van de hoofdrolspeler en de regisseur.

Dat de negentienjarige Eric geen gewoon leven achter de rug heeft, wordt snel duidelijk in de keiharde gevangenisfilm Starred Up van de Brit David Mackenzie.

Bryan Singer keert terug als regisseur van de superhelden die hij veertien jaar geleden met groot succes in de bioscoop lanceerde. Nadat hij de franchise met het sterke X2 achterliet, liep de kwaliteit in handen van onder anderen Brett Rattner schrikbarend terug.

Kate Winslet speelt in de HBO-serie Mildred Pierce een gescheiden moeder in de jaren dertig, die worstelt met werk, mannen en haar gemene dochter.

Wat hebben een palingvisser, een ambulancebroeder, een paaldanseres, een filosofische bomenarts, een stel oude prostituees en een fotoromanacteur met elkaar gemeen? Niet veel, behalve dat ze allemaal wonen en werken in de buurt van de GRA, de ringweg om Rome.

Stel je voor: The Sound of Music als horrorfilm. In plaats van een gouvernante, is Maria de prooi van de moordlustige kapitein Georg Von Trapp. Het ene moment is ze nog aan het zingen en dansen met haar zeven oppaskinderen, het volgende staat ze oog in oog met de sinistere kapitein. Fade to black...

'Eikel.' 'Etter.' 'Pleurisjong.' De persoonlijkheid van topskateboarder Tim Zom laat zich gemakkelijk in krachttermen omschrijven. Met zijn ladderige lijf, lange blonde piekharen, petje en diepliggende, donkeromrande ogen, is het niet moeilijk te bedenken waar hij zijn geuzennaam – Zombie – aan te danken heeft. Een groot kind, dat net als zijn vechthond Boefje, 'een enge gast lijkt, maar eigenlijk heel aardig is'.

Tijdens een inval bij een gevreesd Mexicaans drugskartel denkt een speciale politie-eenheid tien miljoen dollar achterover te drukken. Er gaat iets mis; niet alleen blijkt het geld al snel spoorloos verdwenen, ook moet de ene na de andere DEA-agent eraan geloven.

160 miljoen dollar had regisseur Gareth Edwards tot zijn beschikking voor de monsterfilm Godzilla. Honderd. Zestig. Miljoen. Dat is ruim tweehonderd keer meer dan voor zijn debuutfilm, die – niet geheel toevallig – ook een monsterfilm was, Monsters (2010).

Op 14 mei begint de 67ste editie van het belangrijkste filmfestival ter wereld. Ervaren Cannes-ganger Gerhard Busch blikt vast vooruit.

Van vrijdag 9 t/m zondag 11 mei vindt het Food Film Festival plaats in de Amsterdamse Westergasfabriek. Het gekruide menu van het festival leest als een pleidooi tot acute herziening van ons voedselconsumptiegedrag. Hoe kan het duurzamer, gezonder en eerlijker?

Waarom niet? Dat was in 1977 Robyn Davidsons antwoord op de vraag waarom ze van Alice Springs dwars door Australië naar de Indische Oceaan liep. Een reis van 2.700 km door woestijnachtig gebied met alleen haar hond en vier dromedarissen. Ongebruikelijk en gevaarlijk voor een jonge vrouw alleen. Jaren later schreef ze haar memoires, die de basis werden voor John Currans film met Mia Wasikowska in de hoofdrol.

Regisseur Daniele Luchetti maakte in 2007 furore met zijn Mio Fratello è Figlio Unico, een licht drama over twee broers die opgroeien in de tumultueuze jaren zestig en zeventig, en politieke tegenpolen worden. Met Anni Felici keert hij terug naar het Italië van de vorige eeuw, maar ditmaal om de dynamiek binnen een gezin te schetsen, waarbij de sociaal-politieke geschiedenis van het land slechts indirect een rol speelt.

Jim Hensons creaties zijn terug voor een vervolg op het door nostalgie gedreven The Muppets uit 2011. En Kermit en zijn kliek gaan direct verder waar hun laatste avontuur ophield. Terwijl op de achtergrond de klanken van de muzikale finale uit de vorige film nog zachtjes klinken, merken Stadler en Waldorf al op: ‘Disaster, it looks like they ordered a sequel’.

Er zijn over de jaren al heel wat variaties op het Oedipuscomplex gefabriceerd, maar nog nooit zo grotesk en bizar als in deze pikzwarte, dialoogloze komedie van de Zuid-Koreaan Kim Ki-duk.

Een warboel. Dat was het leven voor Xavier (Romain Duris) toen hij nog studeerde tussen de Europese uitwisselingstudenten in Barcelona (L’auberge espagnol, 2003), en dat bleef zo toen hij aan zijn werkende leven begon in Parijs, met uitstapjes naar Londen en Sint Petersburg (Les Poupees Russes, 2005). Nu hij bijna veertig is – in het derde deel van Cedric Klapisch’ ensemble-romcom – is het niet anders.