Artikelen

Aan het eind van het jaar uiten we onze bewondering voor een ster van wie een film op tv verschijnt. Vandaag: Grace Kelly.

Lars von Tiers seksfilm Nymphomaniac wordt in een uitgekiende marketingcampagne in twee delen aan de man gebracht. ‘Forget about love,’ aldus de Deense provocateur.

Slechts een paar bladzijden beslaat het verhaal The Secret Life of Walter Mitty van James Thurber, dat in 1939 werd gepubliceerd in The New Yorker. De hoofdpersoon is een burgerlijke man die boodschappen doet met zijn vrouw en intussen heroïsche fantasieën beleeft.

Aan het eind van het jaar uiten we onze bewondering voor een ster van wie een film op tv verschijnt. Vandaag: Tilda Swinton.

Aan het eind van het jaar uiten we onze bewondering voor een ster van wie een film op tv verschijnt. Vandaag: Bill Murray

Aan het eind van 2013 uitten we onze bewondering voor een ster van wie een film op tv verscheen. Deze keer: Tom Hanks.

De Amerikaanse actiefilm 47 Ronin werd eerst uitgebracht in Japan. Daar zou men het spektakel, vol Japanse mythologie en martial arts, wel moeten kunnen waarderen. Maar dat viel tegen. De film opende weliswaar niet dramatisch – op de derde plek, na twee nationale producties – maar in de media werd meteen gesproken van een flop.

Fruitvale Station is een metrostation in de Bay Area in Oakland (net boven San Francisco). In de nacht van 31 december 2008 op 1 januari 2009 wordt daar de 22-jarige Oscar Grant III doodgeschoten door een politieagent.

In de zomer van 1941 ziet een vijftal bevriende Berlijnse jongeren de oorlog tegen Rusland vol vertrouwen tegemoet. Het oorlogsdrama Unsere Mütter, unsere Väter laat weinig aan de verbeelding over.

Aan het eind van het jaar uiten we onze bewondering voor een ster van wie een film op tv verschijnt. Vandaag: genre-meester Christopher Lee.

Aan het eind van het jaar uiten we onze bewondering voor een ster van wie een film op tv verschijnt. Vandaag: de duister-humoristische Billy Bob Thornton

Aan het eind van het jaar uiten we onze bewondering voor een ster van wie een film op tv verschijnt. Vandaag: jeugdheld Louis de Funès.

Bij Last Vegas moet je denken aan Mannenharten met pacemakers of The Hangover met frisdrank. Of verzin een andere analogie, er zijn er genoeg. Een milde komedie over vier zestigplussers die naar Las Vegas komen omdat een van hen eindelijk heeft besloten te trouwen. Formulewerk met viagragrappen, zeker een dozijn oe-la-la close-ups van bikini's en een echte woordspeling in de titel.

Samsara is een caleidoscopische film over de oneindige cyclus van geboorte, dood en wedergeboorte. De schepper van het werk is Ron Fricke, die eerder vergelijkbare 'audiovisuele gedichten' regisseerde als Baraka (1992) en Chronos (1985), en in 1982 het camerawerk deed voor Godfrey Reggio's Koyaanisqatsi; nog altijd het hoogtepunt in het genre.

Niets zo saai als een heilige. Zeker als die ook nog respectvol wordt behandeld. Ziedaar de makke van Mandela: Long Walk to Freedom, gebaseerd op 's mans autobiografie uit 1992. De claim van de makers dat zij Mandela van zijn menselijke kant laten zien, is nogal overdreven. Een flits waarin hij zijn hand tegen zijn eerste vrouw opheft en haar toebijt dat ze haar domme mond moet houden, terwijl hij haar bedriegt: dat is het wel zo'n beetje.

Schrijver en filmmaker Philippe Claudel vertaalt de twijfels die hij als vijftiger allicht goed kent in een literair aanvoelend drama dat zich afspeelt in de welgestelde kringen van de Franse middenklasse. Hij laat zijn hoofdrolspelers worstelen met existentiële vragen en voorziet de film van wat voorzichtige psychologische thriller-elementen.

De veertienjarige hartsvriendinnen Eka en Natia bloeien op in het nieuwe Georgië, een jaar na de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Van blijdschap over de herwonnen vrijheid is niets (meer) te merken: het dagelijks leven wordt gedomineerd door voedseltekorten, straatbendes en huiselijk geweld. Een burgeroorlog woedt in het noordwesten, al komt die slechts sporadisch in gesprekken of radioflarden voorbij.