Artikelen

Dr Who, Merlin, Sherlock, Upstairs Downstairs – veel tv-series worden opgenomen in Wales. Welke kwaliteiten schuilen er in deze beroemde heuvels? Cinema.nl keek rond op de set van Da Vinci’s Demons en sprak met locatiemanager Gareth Skelding.

Kort geschiedenislesje (met dank aan Wikipedia): toen de Britten de dienst uitmaakten in India, bedachten ze een bezorgsysteem waarbij warme lunches van thuis naar kantoor werden gebracht, zodat ze zich niet hoefden te wagen aan enge lokale spijzen.

Wat zijn eergevoel en integriteit waard in tijden van oorlog? Dat is de centrale vraag in het trage maar meeslepende WO II-drama In the Fog van de Wit-Rus Sergei Loznitsa.

Hoe verfilm je een verzameling columns? Met die opgave zaten zussen Antoinette (regie) en Marjolein (scenario) Beumer toen ze de opdracht aannamen een film te maken naar het werk van Volkskrant-columniste Sylvia Witteman.

Sinds de aanstelling van Pixars creatieve opperhoofd John Lasseter als baas van Disneys animatie-afdeling in 2006 – overigens hetzelfde bedrijf dat hem in 1983 ontsloeg nadat hij iets te enthousiast pleitte voor het gebruik van computeranimaties – is de studio aan een heuse wederopstanding bezig, getuige films als Rapunzel en Wreck-It Ralph.

Hij is niet Italiaans, maar Engels of Australisch, en hij wordt Maciste genoemd. Of Mr. Maciste of Mr. Universe. Dat was hij namelijk ooit, Mr. Universe. Een filmster was hij ook; in de jaren zestig was hij wereldberoemd. Maar nu leeft hij teruggetrokken, in een kast van een huis.

In 2014 is het precies vijftig jaar geleden dat Mary Poppins over de bioscoopdoeken vloog. Dat wordt gevierd met de film Saving Mr. Banks, waarin de sprookjesachtige ontstaansgeschiedenis van de musical rond de magische kinderjuffrouw uit de doeken wordt gedaan.

In de naar hem vernoemde kerstfilm wordt de fijn gebouwde, negenjarige Finn (nieuwkomer Mels van der Hoeven) geflankeerd door een zwarte raaf en een wit paard. Finn is dan ook geen doorsnee kinder(anti)held, maar een kerstkind met mythologische trekjes, geboren tussen midwinternacht en Nieuwjaar. Hij is de schakel tussen dood en leven, droom en werkelijkheid.

Het is weer december, tijd voor de feestdagen én Peter Jacksons jaarlijkse uitbreiding van het filmische Tolkien-universum. Zijn terugkeer naar Middle-Earth vorig jaar was nog wat teleurstellend – The Hobbit: An Unexpected Journey had een traag tempo, lege actie en een overschot aan dwergendwaasheid. Maar het vervolg is op bijna alle fronten een verbetering.

Werken met bekende acteurs, per limo naar de première, interviews op tv – welk kind droomt niet van de hoofdrol in een spannende speelfilm? De werkelijkheid ziet er anders uit.

Vooropgesteld: Les revenants is geen zombieserie. Jawel, er staat een dorp centraal waarin bewoners die jaren eerder overleden plots weer over straat lopen, maar dit zijn niet de hersendode kannibalen van The Walking Dead.

'Ik heb The Butler gezien, en ik heb erbij gehuild. (…) Het acteerwerk was fantastisch. Ik vond Forest Whitaker heel goed, en Oprah, my girl, wat kan die spelen.' Aldus Barack Obama in een recent radio-interview.

'Ik heb zelden twee mensen gezien, die zo verschillend zijn,' zegt Allison tegen haar vriend Jack, nadat zij tijdens een ongemakkelijk etentje, in een verder uitgestorven restaurant in een Frans skioord, diens ouders enigszins heeft leren kennen.

Regisseurs en scenarioschrijvers Steffen Haars en Flip van der Kuil laten de matjes van Maaskantje voor wat ze zijn en bewandelen het pad der liefde. Natuurlijk doen ze dat wel op geheel eigen wijze, dus inclusief scheldpartijen, grappen over gehandicapten, filmreferenties en absurditeiten. Oftewel: een romcom jonguh!

Het zit de gescheiden vader in dit Uruguayaanse drama niet mee: krijgt hij eindelijk de tijd om zijn mokkende dochter en jongere zoon mee op vakantie te nemen, valt de regen de hele week met bakken uit de hemel. Een prelude op haar puberteit, want zoals The Pixies over de aftiteling zingen: It is time for stormy weather.