Artikelen

Geen swashbuckling Johnny Depp-praktijken, maar op qat kauwende Somaliërs met machinegeweren die een vrachtschip overvallen, dat is piraterij in de 21ste eeuw.

Vier ouders horen van een ziekenhuis dat hun twee zesjarige zonen bij de geboorte verwisseld zijn. Ze staan voor een dilemma: wie beschouwen ze als hun echte zoon?

Het blijft een effectief concept: de gruwelijkheid en decadentie van de Romeinse gladiatorengevechten gekoppeld aan de sensatiezucht van reality-tv, gesitueerd in een dystopisch universum à la Brave New World en 1984.

Als je een dag op het IDFA zou doorbrengen, naar welke documentaire(s) zou je dan gaan? We vroegen het negen insiders, onder anderen de festivaldirecteur, documentairemakers en journalisten.

Deze week vindt de zesde editie plaats van het KLIK! Amsterdam Animatie Festival. Speciale aandacht krijgt dit jaar een stroming die in de jaren vijftig een ware revolutie teweegbracht in de animatiewereld: de Cartoon Modern. Onbekend? Toch niet: de producties van Hanna-Barbera – The Flinstones, TopCat en Yogi Bear – en het nalatenschap van de stijl kent vrijwel iedereen.

En weer won een film uit Roemenië een belangrijke filmprijs… Begin 2013 ging de Gouden Beer, de prijs voor de beste film op het filmfestival van Berlijn, naar de Roemeense film Child's Pose/Pozitia copilului van Calin Peter Netzer.

'Vijf miljard mensen houden van me, maar er is er niet een die bij me wil blijven…' Dat verzucht prinses Diana in Oliver Hirschbiegels romantische drama Diana. En het is nauwelijks overdreven, want op het moment dat ze die wanhoopskreet laat horen – in 1997, het jaar waarin ze dodelijk zal verongelukken – is Diana de bekendste en meest geliefde vrouw op aarde.

Cormac McCarthy won in 2007 een Pulitzer voor zijn door John Hillcoat verfilmde roman The Road, en leverde in datzelfde jaar het bronmateriaal voor het meesterwerk No Country for Old Men van de gebroeders Coen. Toen de inmiddels tachtigjarige schrijver zelf een kant en klaar scenario afleverde voor een drugsthriller, waren de verwachtingen vanzelfsprekend hooggespannen.

De tengere, twaalfjarige Tecumseh Sparrow Spivet is geen kind als alle anderen. Bepaald niet. Tecumseh Sparrow (zijn tweede naam dankt hij aan het feit dat er op het moment dat hij werd geboren een mus tegen het keukenraam vloog) kan fenomenaal goed tekenen, kleurrijk en met veel humor vertellen, en hij is een buitengewoon scherpzinnig observator, met de ietwat dwangmatige neiging alles wat hij ziet en onderneemt in kaart te brengen – van de manier waarop zijn puberzus Gracie suikermaïskolven pelt tot zijn eigen dromen.

Distributeur Universal had geen vertrouwen in een Nederlandse bioscooprelease van de Britse actiekomedie The World's End en besloot de film hier direct op dvd te dumpen. Maar dat was buiten de fans van regisseur Edgar Wright en acteerduo Simon Pegg en Nick Frost gerekend.

Deze week verschijnt het Roemeense drama Child’s Pose in de Nederlandse bioscopen. EYE speelt daar op in met een tiendaags retrospectief rondom Razvan Radulescu. Rondom wie?

Koud zijn we bekomen van het bommetje dat Netflix maakte in de tv-wereld met House of Cards, of daar komt Amazon, dat volgende week zijn eerste eigen serie lanceert: Alpha House.

Deze week – nog tot en met zondag – vindt de achtste editie van het Leiden International Film Festival plaats, naar eigen zeggen het ‘snelst groeiende filmfestival van Nederland’. Wie deze editie naast de voorgaanden legt, merkt dat er een aantal wijzigingen is doorgevoerd: er is een nieuwe prijs en een nieuwe competitie. ‘We hebben veel geleerd,’ aldus directeur Alexander Mouret.

Aan het begin van Paolo Sorrentino's La grande bellezza krijgt een Japanse toerist in Rome een hartaanval. Stendhal-syndroom is de suggestie. Bezweken aan de schoonheid van de Eeuwige Stad. Maar net als in die andere grote film over Rome – Fellini's La dolce vita (1960) – gaat er achter die grote schoonheid en dat zoete leven een existentiële leegte schuil.

Nog voor de Nederlandse verfilming van Herman Kochs bestseller Het diner de bioscoop bereikte, werd er al een Hollywoodversie aangekondigd: The Dinner, onder regie van actrice Cate Blanchett. Geen wonder. Het diner is de meest vertaalde Nederlandse roman ooit, haalde de toptien van de New York Times Bestseller List en heeft een lekker puntige 'pitch'.

Als een kikker tussen een zwerm zwanen, log en bonkig, met pukkels op haar nek, rug en billen. Zo beschreef Stephen King zijn illustere antiheldin Carrie in zijn gelijknamige debuutroman.

Op 24 februari 2010 kwam orkatrainster Dawn Brancheau in SeaWorld Orlando om het leven toen 'killer whale' Tilikum haar onder water trok. Een ongeluk, aldus de keten van attractieparken, veroorzaakt door de lange paardenstaart van de ervaren trainster. En absoluut geen daad van agressie.

Wie kent het spelletje Six Degrees of Kevin Bacon nog? De bedoeling is een willekeurige Hollywoodster binnen zes stappen te verbinden aan acteur Kevin Bacon. Toen het spel net opdook, zou Bacon er zelf met gemengde gevoelens op hebben gereageerd: het leidde maar af van zijn werk.