Artikelen

Een beetje The Commitments, een vleugje Dreamgirls, een variant op de rags-to-riches-structuur – nee, het verhaal over vier Aboriginal meisjes die tegen alle verwachtingen in succes vergaren als meidengroep in de jaren zestig, is niet bijster origineel. Toch werkt de film, die heel losjes werd gebaseerd op ware gebeurtenissen, op alle fronten zo aanstekelijk dat die vooralsnog met gemak de feelgoodfilm van het jaar kan worden genoemd.

Terwijl de traditionele bankoverval uitsterft en het virtuele neefje ervan in de lift zit, komen de makers van Now You See Me met een magische variant. Voor een uitverkochte zaal in Las Vegas beroven vier verlichte illusionisten door 'teleportatie' een Parijse bank. Een populair doelwit dezer dagen. Het publiek juicht.

Opgroeien met guerrillastrijders als ouders heeft z'n voor- en z'n nadelen, blijkt in het bij vlagen interessante maar ook iets te tamme Infancia clandestina.

Er wordt soms gemopperd dat er zo weinig goede rollen zijn voor actrices op leeftijd. De inmiddels 67-jarige Charlotte Rampling lijkt daar weinig last van te hebben. Alleen al in de afgelopen drie jaar speelde de Britse actrice in zo'n vijftien films – van regisseurs als Mark Romanek, Lars von Trier en François Ozon – en dan heeft ze ook nog een vaste rol in het laatste seizoen van Dexter, dat binnenkort van start gaat.

Het is bijna alsof de Franse regisseur Laurent Cantet iedere vergelijking met zijn vorige film, de onverwacht grote arthouse-hit Entre les murs (2008), bij voorbaat wilde uitsluiten, zo anders is zijn Engels gesproken film Foxfire geworden.

Nadat superschurk Gru (Steve Carell) in het zeer succesvolle eerste deel zijn hart verloor aan drie schattige weesmeisjes, is het nu tijd voor een vrouw in zijn leven. Met Lucy Wilde (Kristen Wiig), een kittige agente van de Anti-Villain League (AVL), die eropuit is Gru voor de goede zaak te rekruteren, staat de eerste kandidaat al snel op de stoep.

Regisseur Salvatore Mereu schetst een zwoele, hectische zomerdag op Sardinië. Met de twaalfjarige Catarina (Sara Podda) als tourgids toont hij de letterlijke en figuurlijke krochten van de achterwijk waarin het meisje woont en de spaarzame momenten waarop ze wegbreekt van de ellende. De film draaide eerder dit jaar op het filmfestival van Rotterdam, waar die de Big Screen Award won.

In EYE Amsterdam is de tentoonstelling Fellini – The Exhibition te zien. Federico Fellini, de grootmeester van de Italiaanse cinema, is onlosmakelijk verbonden met Rome. De VPRO Gids bezocht locaties en de befaamde Cinecittàstudio’s en interviewde filmprofessor Giovanni Spagnoletti.

James Gandolfini is niet meer, maar Tony Soprano zal altijd blijven bestaan. Lang niet alle personages maken zo'n blijvende indruk. Wanneer is een personage een icoon?

Disconnect is een Film met een Boodschap. Dat is op zich helemaal niet erg, die boodschap is best relevant: technologie kan een bedreiging vormen voor echt menselijk contact. Zoiets. In Disconnect wordt dit thema goeddeels genuanceerd en oprecht uitgewerkt.

Armando Bo, een van de scenarioschrijvers van Alejandro González Iñárritu's Biutiful, debuteert als regisseur met een bitterzoete schets van het leven van Carlos Gutiérrez (John McInerny), een Elvis-imitator in Buenos Aires, die langzaam zijn grip op de realiteit aan het verliezen is.

Dave Schrams moedige adaptatie van Carry Slee's Spijt! – hun vijfde samenwerking – zoekt de confrontatie met z'n publiek. Schram filmt sinds zijn debuut Timboektoe uit 2007 duidelijk voor de leeftijdscategorie acht tot achttien en Spijt! vertelt een verhaal dat hen allemaal aangaat. Over pesten.

Drie jaar oud was Timo toen zijn vader Leo spoorloos verdween. Nu, 35 jaar later, staat hij plotseling in Helsinki op de stoep, zijn forse lichaam gestoken in wanstaltig Hawaii shirt, met een halfvolle fles whisky onder de arm als treurig goedmakertje.

Superman mag de aartsvader zijn van de moderne superheld, zelf is hij eigenlijk een nogal saai personage.

Bijna vijftig jaar na de eerste versie met Michael Caine en Shirley MacLaine hebben de gebroeders Coen het script herschreven van de komische thriller Gambit uit 1966. En dat was nergens voor nodig, want zelfs met begenadigde acteurs als Colin Firth, Cameron Diaz en Alan Rickman in de hoofdrollen blijkt het origineel op alle fronten superieur.

De 27-jarige Frances is een moderne New Yorkse danseres met de speelsheid van een vlinder en de elegantie van een ladder. Ze is de alleenstaande juf voor een klas vol partnerloze balletmeisjes. De understudy die nooit hoeft in te vallen.

De Deense politieke dramaserie Borgen, waarvan het derde en laatste seizoen hier onlangs op dvd verscheen, schijnt wereldwijd behoorlijk aan te slaan. Een Amerikaanse remake staat al in de planning.

De verwachtingen waren wel erg hoog gespannen na de culthit Valhalla Rising en de arthouse-hit Drive, helemaal toen Only God Forgives, de nieuwe film van de Deen Nicolas Winding Refn, ook nog voor de hoofdcompetitie van Cannes werd geselecteerd. En dus viel het allemaal natuurlijk wat tegen.