Artikelen

Mix twee recente succesformules door elkaar, en je hebt geheid een hit. Dat is wat producentenechtpaar Elizabeth Banks en Max Handelman gedacht moet hebben toen ze voor Pitch Perfect de immens populaire a-capellazangwereld van tv-serie Glee samenvoegden met de hype van ensemblekomedies vol grofgebekte vrouwen (Bridesmaids). Een overdonderende triomftocht werd het in de VS niet, maar met een voorlopige internationale recette van zo'n 90 miljoen dollar zijn de gesprekken over een sequel al in volle gang.

Twaalf uur. Tien miljoen. Één ontvoerde dochter. Maar dan wel de dochter van Nicolas Cage, die alleen nog maar opgejaagde filmpersonages lijkt te spelen. Soms zou je willen dat Cage een keer stilstaat, want hij blijft maar van het ene naar het andere avontuur rennen. Op IMDB is de acteur na het verschijnen van Stolen alweer vier films verder.

De Oostenrijkse regisseur-provocateur Ulrich Seidl (Hundstage; import/Export) is gefascineerd door de mens in al zijn naaktheid. Letterlijk en figuurlijk. Maar waar andere regisseurs hun personages vaak nog een restje waardigheid gunnen, pelt Seidl ook dat genadeloos af.

Ilse van der Velden blikt terug op de beste series van het afgelopen jaar. De beste waren zinderend spannend, bijzonder geestig, prachtig gemaakt, of alledrie.

Een van de grote meesters van het impressionisme, Pierre-Auguste Renoir, en zijn zoon Jean, de door Orson Welles ‘greatest of all’ genoemde regisseur van onder andere La Grande Illusion, vormen een intense clustering van cultuur en dus boeiend materiaal. Zeker tegen het decor van de Eerste Wereldoorlog en met een muze die tussen de twee mannen in komt te staan. Zou je denken.

De laatste jaren zijn heel wat onverfilmbaar geachte boeken toch met verve op het witte doek gebracht – denk aan The Lord of the Rings, Das Parfum, Where the Wild Things Are, Cloud Atlas. Dat rijtje kan nu worden aangevuld met Life of Pi, naar de gelijknamige bestseller van de Canadees Yann Martel, uit 2001.

14 mei 1940, rond de klok van half twee, werd de binnenstad van Rotterdam platgebombardeerd door de Duitsers. Binnen een mum van tijd vonden achthonderd Rotterdammers de dood, tachtigduizend werden dakloos. Het Duitse dreigement dat er andere steden zouden volgen, leidde een dag later tot de capitulatie van Nederland.

De negenjarige Rachel is een aandoenlijk buitenbeentje, dat de wereld vanonder haar rechte pony met grote ogen beziet. Zij heeft heel wat te stellen met haar goedbedoelende maar wereldvreemde moeder (Agnès Jaoui), introverte vader (Denis Podalydès), die als kind de Shoah overleefde, en eigenzinnige oma met wie ze haar slaapkamer moet delen.

‘Ik heb mijn baby gevonden!’ hoorde radio- en televisiemaakster Deborah van Dam een hoogbejaarde dame in tranen roepen toen ze toevallig op bezoek was in een Haags ziekenhuis. Ze raakte in gesprek en zo begon het ongelooflijke documentaire verhaal over de onderduikbaby die in 1942 door de nu 92-jarige koerierster van Amsterdam naar Voorburg werd gebracht. De film ging op Idfa in première.

Met zeventien Oscars, bijna drie miljard aan box office-inkomsten en jubelende reacties van zowel critici als fans mocht regisseur Peter Jackson zich na zijn Lord of the Rings-trilogie gerust als God van filmisch Middle-Earth beschouwen. Voor The Hobbit, de verfilming van Tolkiens boek dat zich zo’n zestig jaar vóór de avonturen van Frodo afspeelt, kon hij dan ook ongestoord zijn gang gaan. En zoals hij al eens met King Kong bewees: als hij helemaal losgaat kan dat ook verkeerd uitpakken. Waardoor we nu worden opgescheept met het bijna drie uur durende Efteling: The Movie.

Wie als producent de rechten van een even subtiele als succesvolle kinderboekenreeks niet verkwanselt om deze voor televisie als troepige ochtendanimatie uit te melken, maar in plaats daarvan zorgvuldig een filmproject construeert dat geheel in de geest is van de oorspronkelijke verhalen, die producent mag stevig worden gefêteerd.

Een western in de sneeuw, zo valt Deadfall waarschijnlijk het best te omschrijven. Met sneeuwscooters in plaats van paarden, en de kille wildernis van Michigan als decor. Traditionele, ironieloze cinema, waarin een drietal verhaallijnen uiteindelijk netjes samenkomen tijdens een explosief Thanksgiving-diner.

De tienjarige Mike is in het ziekenhuis behandeld voor een ernstige ziekte en mag eindelijk naar huis. Maar als z’n moeder niet komt opdagen – door de alcohol, blijkt later – schakelt de verpleging Jeugdzorg in. Mike verzint dan de ene na de andere list om niet naar een pleeggezin te hoeven en toch weer bij z’n moeder terug te komen.

Ze zijn al over de tachtig en maken films en documentaires sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw: de Italiaanse broers Paolo en Vittorio Taviani. Hun meest recente film, Caesar Must Die, is een film én een documentaire.

Vlaming Felix Van Groeningen scoorde in eigen land een grote hit met zijn verfilming van de bestseller De helaasheid der dingen. Een opvolger vinden viel niet mee, tot hij de theatervoorstelling The Broken Circle Breakdown zag van het Belgische Compagnie Cecilia. De regisseur was zeer onder de indruk, maar bleef een poos tegen de adaptatie aanhikken, zo vertelt hij in interviews.

Onlangs begonnen op Nederland 2: het derde seizoen van de met prijzen overladen kostuumdramaserie Downton Abbey. Voor nieuwkomers heeft distributeur Universal op de valreep de eerste twee seizoenen samen uitgebracht in een fraaie box met de nodige extra’s.