Artikelen

Met debuut Zombieland maakte Ruben Fleischer een horrorkomedie vol frisse invalshoeken en visuele schwung. Hij volgde het op met het erbarmelijke 30 Minutes or Less dat in Nederland niet eens op de filmradar verscheen.

Paradies: Liebe, het eerste deel van Ulrich Seidls Paradies-trilogie, gaat over sekstoerisme, het tweede over de liefde voor Jezus en het derde over een afslankkamp voor tieners. Een triptiek over destructief verlangen en lage marktwaardes.

Lasse Hallström, de regisseur van hits als What’s Eating Gilbert Grape?, The Cider House Rules en Chocolat, keert na vijfentwintig jaar terug naar Zweden om daar een razend populaire bestseller rond inspecteur Joona Linna te verfilmen. Het is de bedoeling dat het personage, bedacht door Lars Kepler (een pseudoniem van het schrijversechtpaar Alexandra Coelho en Alexander Ahndoril) de hoofdrol gaat spelen in nog zes vervolgen. Het is de vraag of dat gaat lukken, want, alle Oscarnominaties en Hollywoodervaring ten spijt, het lukt Hallström niet om van dit eerste deel een boeiende aftrap te maken.

Thrillerschrijver Ken Follet staat niet bekend om zijn literaire stijl of psychologische diepgang, maar wel om spannende, toegankelijke plots, degelijke historische tijdsbeelden en handig gedoseerde pulpelementen. In theorie zouden zijn boeken prima bronmateriaal moeten leveren voor smeuïge films of series.

‘He doesn't care about the law. He doesn't care about proof. He only cares about what's right.’ Jack Reacher, geboren uit de immens populaire boekenreeks van Lee Child, is een klassiek filmpersonage, dat met name in het Hollywood van president Ronald Reagan zeker niet had misstaan. Een einzelgänger, vechtersbaas, en een jukebox vol scherpe oneliners. Denk Dirty Harry, maar dan net wat stijlvoller.

Voor iedereen die weinig op heeft met ingesnoerd drama in de vaste huisstijl van de BBC (waaronder ondergetekende), maar zich toch wenst te laven aan de pracht en praal en de intriges van het Britse vorstenhuis, lijkt The Young Victoria op voorhand een prettig alternatief. En dat vooral vanwege de naam van de regisseur: Jean-Marc Vallée.

Robert Zemeckis is een filmmaker die steeds probeert de grenzen van de techniek op te zoeken.

Ooit, in kijkcijfervrije, netmanagerloze, niet-commerciële, kortom vriendelijkere en kalmere tv-dagen, was hij een vaste waarde op binnen- en buitenlandse publieke zenders: de zwart-witfilm.

Heksen heb je in soorten en maten. Zijn ze altijd eng? Op de een of andere manier is de moderne heks vaak eerder een geheimzinnige kroelpoes, of een wijze dame op leeftijd dan een heks, zo'n nachtmerries veroorzakende gruwel als in Disney's Sneeuwwitje uit 1937.

Tijdens de kerstdagen hoor je fijne films te kijken, met een positieve boodschap, waarin de hoofdpersoon belangrijke levenslessen leert en een beter mens wordt. Warme chocolademelk erbij, hartverwarmend.

Levenslust begint met het herkennen van eenvoudige particuliere pleziertjes, kleine favoriete geneugten waarop je kan terugvallen voor je dagelijkse welzijn.

TV5 vertoont, Nederlands ondertiteld, de eerste successen van Patrice Leconte.

Vanaf een uurtje of negen 's avonds begint de pijnappelklier met het aanmaken van melatonine. Voor de ene persoon zal het wat vroeger zijn, voor de ander wat later.

Buiten is het donker, buiten is het koud. Wat gaan we doen? Zingen! Muziek is immers een stokoud en onweerstaanbaar troostmiddel.

Saskia en Serge zongen het jaren geleden al: het zijn de kleine dingen die het doen. Maar wat voor hen 'die kinderstem die kleur geeft aan een grijze dag' was, dat zijn voor mij de eerste seconden van een zwart-wit film uit de jaren dertig of veertig.

Hieronder vind je een overzicht van de belangrijkste dvd-releases van de komende maand.