The Studio: geslaagde combinatie van filmliefde en vlijmscherpe satire over Hollywood

‘Wij hebben óók een beroep waarin veel op het spel staat! Studiobaas Matt Remick (Seth Rogen) is in de zesde aflevering van de Apple TV+-serie The Studio woedend. Hij is door zijn date meegevraagd naar een diner met een aantal artsen, waar hij als filmnerd totaal niet op zijn plek is. Och, wat doet hij zijn best om te benadrukken dat zijn werk óók heel belangrijk is. Maar ja, vertel dat maar eens aan tafelgenoten die hooguit ‘Barbenheimer’ hebben gezien, en die geen idee hebben wie Ari Aster is. De hoogdravende studiobaas wordt er uitgelachen. 

Matt neemt zijn werk héél serieus, maar hij werkt in een industrie waarin creativiteit het voortdurend aflegt tegen financiële en commerciële belangen. In de eerste aflevering wordt hij gepromoveerd tot de nieuwe studiobaas, waarna hij meteen groot begint te denken. Hij kan nu bijvoorbeeld samenwerken met Martin Scorsese! Een droom komt uit! Maar de praktijk blijkt al snel weerbarstig, want door al die commerciële belangen kan het zomaar gebeuren dat diezelfde Scorsese (gespeeld door zichzelf) woedend bij hem wegloopt. Matt wil de grote voorvechter zijn van kwalitatief hoogstaande cinema, maar moet nu als zakenman kille beslissingen nemen. Maakt hij eigenlijk kunst of geld? 

Hollywood op de hak nemen is van alle tijden, zoals bijvoorbeeld te zien is in filmklassiekers als Sunset Boulevard en Singin’ in the Rain en in recentere voorbeelden als BoJack Horseman en Barry. Maar echt goede Hollywood-satire maken, is niet zo makkelijk. Dat zagen we recent bijvoorbeeld nog in de matige HBO-serie The Franchise, die zich afspeelt achter de schermen van een grote superheldenfilm: het wordt al snel flauw, te specifiek of te voor de hand liggend. 

© Apple TV+

Gelukkig is The Studio, een van de grappigste nieuwe comedyseries in tijden, wél een voltreffer. The Studio werd ontwikkeld door Rogen en zijn vaste creatieve partner Evan Goldberg, met wie hij eerder de serie The Boys en films als Superbad en This is the End ontwikkelde. De mannen hebben dus de nodige ervaring met grote Hollywood-producties, en dat betaalt zich in allerlei opzichten uit: dit zijn makers die precies weten welke wereld ze op de hak nemen, én die door hun netwerk ook grote namen uit Hollywood kunnen strikken voor een gastoptreden. De serie is een cameofeest vol bekende koppen, dus.

Daarnaast is The Studio geslaagd in allerlei andere opzichten. De cameravoering (met veel langgerekte, dynamische takes) is verbluffend mooi en het script, dat filmliefde combineert met vlijmscherpe satire over de vele nukken van Hollywood, is hilarisch. Dat geeft de voortreffelijke cast ook alle gelegenheid om uit te blinken. Naast Rogen zijn er rollen voor de geweldige Catherine O’Hara (als Matts voorganger), Kathryn Hahn (helemaal in haar element als trendy marketingmanager) en Ike Barinholtz en Chase Sui Wonders als Matts naaste medewerkers. 

Elke aflevering heeft een eigen thema, zo gaat er een over een ruzie met regisseur Ron Howard, een andere over castingproblematiek. Vooral het onvermogen van Matt om de nietsontziende baas uit te hangen leidt daarbij vaak tot nog veel meer problemen. In The Studio lijkt werken in die idiote Hollywood-industrie op een soort permanente paniekaanval. Maar die resulteert dan wel in een van de meest dynamische én grappige comedyseries in tijden.