Documentaire van Monica Strømdahl.
Recensie
Ze worden ‘flophouses’ genoemd, de goedkope hotels waar Amerikaanse gezinnen noodgedwongen gaan wonen omdat ze op de woningmarkt tussen wal en schip vallen. Jonge tiener Mikal weet niet anders: hij werd geboren in zo’n flophouse, en heeft weinig hoop dat zijn leven veel beter zal worden. De Noorse regisseur Monica Strømdahl volgt Mikal en zijn ouders zo’n drie jaar lang, en blijft met haar camera akelig dichtbij haar hoofdpersonen. Dat zorgt voor een haast claustrofobisch drama, waarbij het onmogelijk is om weg te kijken van de armoede en uitzichtloosheid in die kamer.
In de documentaire Hotel Amerika volgen we het lastige leven van Mikal, die al van jongs af aan in een goedkoop hotel woont met zijn alcoholverslaafde ouders. Regisseur Monica Strøhmdal: ‘Ik dacht: als er íemand is die het familiepatroon kan doorbreken, dan is het Mikal wel.’
In de intieme documentaire Flophouse America zien we hoe tiener Mikal met zijn ouders probeert te overleven in een krap Amerikaans motel. Het resultaat is pijnlijk en ontroerend.
