Recensie

Dertiger Marcus heeft zijn overleden vader Stanley nooit gekend en gaat op zoek naar wat er nog van hem over is. Tijdens deze zoektocht zien we hem botsen met regisseur Cindy Jansen, die het niet eens is met Marcus’ sinds corona sterk verrechtste wereldbeeld. Toch blijft Jansen empathisch jegens haar niet bepaald innemende hoofdpersoon. Als publiek word je daardoor gedwongen te onderzoeken waar diens denkbeelden en gedrag vandaan komen en welke – maar al te menselijke – behoeften daarachter zitten. In vrij enge, met AI gegenereerde scènes laat Jansen ook het perfecte leven waar Marcus van droomt zien. Al met al is Sovereign Son geen makkelijke zit, maar spannend en relevant is deze documentaire des te meer.