Journal d‘un curé de campagne

Een jonge priester met een zwakke gezondheid ontmoet als dorpspastoor in Noord-Frankrijk in zijn parochie slechts wantrouwen en tegenstand. Zijn idealistische bemoeienissen met het wel en wee van een aristocratenfamilie hebben onbedoeld tragische gevolgen, waardoor hij in een geloofscrisis raakt. Zijn ziekelijkheid, die met minachting als aanstellerij wordt bestempeld, blijkt kanker te zijn. De film gebruikt de tekst van de roman van Georges Bernanos voor de innerlijke monoloog van de priester bij de gedetailleerde beelden van ingetogen dramatiek. De ascetische aanpak resulteert niettemin in grote innerlijke spanning en één van Bressons beste films (de laatste die hij maakte met beroepsacteurs).