Zoekresultaten

Komedie van David Wain uit 2012. Met o.a. Paul Rudd, Jennifer Aniston, Justin Theroux, Alan Alda en Malin Akerman.

Komedie van Mark Waters uit 2011. Met o.a. Jim Carrey, Carla Gugino, Angela Lansbury en Clark Gregg.

Actie van Brian Kirk uit 2019. Met o.a. Chadwick Boseman, Sienna Miller, J.K. Simmons, Stephan James en Taylor Kitsch.

Thriller van Roger Michell uit 2002. Met o.a. Ben Affleck, Samuel L. Jackson, Sydney Pollack, Toni Collette en Kim Staunton.

Romantiek van Celine Song uit 2025. Met o.a. Dakota Johnson, Chris Evans, Pedro Pascal en Zoe Winters.

Romantiek van Ron Howard uit 1984. Met o.a. Tom Hanks, Daryl Hannah, John Candy, Eugene Levy en Dody Goodman.

Stanley Kubrick maakte in de bijna vijftig jaar die hij actief was als regisseur slechts dertien speelfilms. Maar tussen dat qua omvang beperkte oeuvre zitten opvallend veel klassiekers en films die als meesterwerk worden beschouwd. Ook zijn die dertien films over zo’n beetje elk genre verspreid. Kubrick wordt vaak een filmgenie genoemd en als we zijn werk nader bekijken valt daar weinig tegen in te brengen.

Interview met de broers Josh en Bennie Safdie over Good Time, een rauw misdaaddrama over twee New Yorkse broers.

De snappy one liners van Woody Allen doen meer dan alleen vermaken. Er zit vaak een hele wereld achter, en ook een heel wereldbeeld. Drie van Allens uitspraken nader beschouwd, bij het uitkomen van zijn 47ste film Café Society.

Dat regisseur Joseph Kosinski het pompeuze niet schuwt was al te zien in zijn debuut TRON: Legacy (2010), maar in Oblivion voert hij zijn spektakelcinema – met dank aan de gierende soundtrack van M83's Anthony Gonzalez – op tot het ridicule. Alsof er constant iemand in je oor staat te schreeuwen hoe spannend en fantastisch het allemaal wel niet is.

Dat Extremely Loud & Incredibly Close onlangs bij de Oscars kans maakte op de hoofdprijs kan diverse oorzaken hebben: de medewerking van Academy-favorieten als Tom Hanks en Sandra Bullock, het geliefde bronmateriaal (de gelijknamige bestseller van Jonathan Safran Foer), of de gevoelige thematiek (‘9/11’). De kwaliteit van de film zal hoe dan ook niet doorslaggevend zijn geweest.

Na bijna vijftig films zou je het bijna vergeten, maar Woody Allen is behalve een komisch genie ook een virtuoos stilist.

De grote winnaar dit voorjaar bij de Duitse Gouden Kalveren – de Lola's – was niet het megalomane, door Tom Tykwer gecoregisseerde Cloud Atlas – de duurste 'Duitse' film ooit. Het was ook niet Hannah Arendt, de spraakmakende biopic van regieveterane Margaretha von Trotta. Nee, met zes Gouden Lola's (voor beste film, beste regie, scenario, hoofd- en bijrol, en beste filmscore) was de verpletterende zege voor de low budget afstudeerfilm van nieuwkomer Jan Ole Gerster: Oh Boy.

Een ‘visuele meditatie over Buenos Aires’ noemt regisseur Gustavo Taretto zijn Medianeras, dat uitgroeide van fotoproject tot short tot volledige film. Een rake bespiegeling over het moderne leven, over mens versus constructie, gevat in prachtige beelden en onderkoelde humor.

Pas op 28-jarige leeftijd staat de tot dan toe theateracteur Ralph Fiennes voor het eerst voor de camera. Drie jaar later breekt hij wereldwijd door met zijn rol als gewetenloze Nazi-commandant in Schindler’s List. Sindsdien is de acteur te zien geweest in zeer uiteenlopende rollen. Van romantische ontdekkingsreiziger in The English Patient tot boze tovenaar zonder neus in Harry Potter. In de zwarte misdaadkomedie In Bruges speelt Fiennes wederom een gewetenloos personage, ditmaal in het maffiacircuit. In de rubriek Op Scherp een portret van deze veelzijdige, Britse acteur.

Hoewel Jack Nicholson zich steeds meer bewust wordt van zijn leeftijd - ‘Met mijn zonnebril op ben ik Jack Nicholson. Zonder ben ik dik en zeventig’ - gaat hij niet achter de geraniums zitten. Vanaf donderdag draait de komedie The Bucket List in de bioscoop, met Nicholson en Morgan Freeman in de rol van twee terminale patiënten. Samen besluiten ze om voor hun dood alles te doen wat ze altijd al hadden willen doen.

Portret van Woody Allen, de man die liever een talent voor serieus drama dan voor comedy had gehad. 'Ik zou liever serieuze films maken met zo nu en dan een comedy tussendoor. Maar je moet het doen met waar je mee geboren bent.'

De documentaire Turning Point: Generation 9/11 toont wat de impact van die dag is geweest op een hele generatie, die na 11 september geboren is. ‘Van ieder aspect van het dagelijks leven in Amerika vandaag de dag, kan ik je laten zien hoe 11 september het heeft veranderd.’