Zoekresultaten

Vannacht bij de VPRO op Nederland 2: de IFFR filmnacht, met films die eerder in Rotterdam werden vertoond. Tussen de films door zijn interviews met de makers te zien.

Ron Woodroof (Matthew McConaughey) is het prototype van een Texaanse redneck. Hij verdient zijn brood als elektricien, gokker en rodeocowboy, rookt, zuipt en snuift zich suf, schopt voortdurend ruzie en heeft seks met alle vrouwen die hij krijgen kan. Wanneer hij anno 1985 wordt gediagnosticeerd met het hiv-virus, verkoopt hij zijn arts bijna een klap: hij is toch geen flikker?

Kan het einde van een film zó slecht zijn dat je volledig verbouwereerd en teleurgesteld de bioscoop verlaat, ook al was het voorafgaande nog zo strak geregisseerd en vermakelijk? Ender's Game – naar het gelijknamige, vooral onder tieners en militairen zeer populaire boek van Orson Scott Card uit 1985 – beantwoordt die vraag volmondig met ja.

Met ruim vijftig uur aan materiaal is de voor televisie gemaakte Heimat-trilogie van Edgar Reitz al een geweldige tour de force te noemen. In drie series (uit 1984, 1992 en 2004) schetst hij de Zeitgeist van Duitsland in de twintigste eeuw (1919-2000), door in te zoomen op het wel en wee in het fictieve dorpje Schabbach (alleen serie twee kende een uitstapje naar München). Nu breidt de inmiddels 81-jarige meester dit nog eens uit met een bijna vier uur durende filmprequel die zich afspeelt in de negentiende eeuw.

Een week voor de bioscooprelease van Paolo Sorrentino's nieuwe film Parthenope wordt zijn moderne klassieker La grande bellezza opnieuw in de bioscoop uitgebracht. We spraken Sorrentino in 2013, direct na de wereldpremière van La grande bellezza in Cannes.

Het lijkt de laatste jaren populair bij regisseurs: eerst films maken in je eigen land en vervolgens vertrekken naar Aziatische oorden. David Verbeek maakte onder andere How to Describe a Cloud in China, Gareth Evans filmde zijn succesvolle The Raid in Jakarta, en nu komt Sean Ellis met Metro Manila, een op de Filipijnen gemaakt migrantendrama dat transformeert in een duistere misdaadthriller.

'Hij is nogal dik'. Dat is hoe Eva (Julia Louis-Dreyfus), masseuse en alleenstaand moeder, in eerste instantie de nieuwe man in haar leven omschrijft. Albert (de onlangs overleden James Gandolfini) is dan ook absoluut haar type niet: een gescheiden sloddervos zonder enige ambitie in zijn leven. En toch is er gelijk die klik, op het tuinfeestje waar ze elkaar ontmoeten.

12 Years a Slave, het slavernijdrama van Steve McQueen, heeft zondag tijdens de 86e uitreiking van de Academy Awards in Los Angeles de Oscar gewonnen voor beste film van het jaar. Lees hier alles over de winnaars, de ceremonie en de Oscarbuzz.

Het fictieve dorp Schabbach op de Hunsrück is begin- en eindpunt van de Heimat-trilogie (1981-2006), een epos over twintigste-eeuws Duitsland. Regisseur Edgar Reitz heeft er alsnog een film aan toegevoegd, Die andere Heimat, over Schabbach anno 1842.

'Robin, kijk me aan!' zegt haar agent tegen Robin Wright. De actrice is in tranen, haar mascara is uitgelopen. 'Ik ben er altijd voor je geweest,' vervolgt hij zijn tirade. 'Bij ál je beroerde keuzes. Dát is jouw verhaal: beroerde keuzes. Op je 22ste was je een diva! De grote studio's stonden voor je in de rij. En nu… Nu…'

In slechts twaalf dagen en met een klein budget draaide regisseur Joss Whedon in zijn eigen huis in Californië dit verhaal over de liefde, naar een stuk dat algemeen gezien wordt als een van Shakespeares beste komedies.

Heli, de derde film van Amat Escalante (Sangre, Los bastardos), is een hard en somber commentaar op het drugsgerelateerde geweld in Mexico.

Wodka, ijdelheid en vrouwen zijn de drie zwakheden van de Russische vlerk Viktor Cherevin (een verbeten Kenneth Branagh) in Jack Ryan: Shadow Recruit. Zijn tegenspeler, de nobele Jack Ryan (Star Trek-ster Chris Pine) heeft er zo mogelijk nog meer: zijn toewijding aan de Amerikaanse zaak, zwakke rug, mooie vriendin (Keira Knightley) en beperkte street credibility maken van hem een held tegen wil en dank.

'Dit is wie ich 't mich herinner…' Met die woorden, in goed Limburgs, opent Hemel op aarde, waarmee de toon is gezet voor een autobiografisch getinte, schaamteloos nostalgische, regionaal gesitueerde coming-of-age-film.

'For those in peril on the sea' is een flard tekst uit een negentiende-eeuwse hymne die de gevaren van de zee beschrijft. Het gezang is in vele varianten geadopteerd als lijflied van marinekorpsen, kustwachten en andere zeevarende organisaties. Debuterend regisseur Paul Wright gebruikt het nu als uitgangspunt voor een sociaal drama met surrealistische trekjes, over rouw en eenzaamheid aan de Schotse kust.

Een zwarte komedie over tot op het bot verdorven beursjongens. Filmstudio Warner Bros. zag het in 2008, de kredietcrisis deed zich wereldwijd al gelden, niet zitten. En dat terwijl Martin Scorsese zou regisseren en Leonardo DiCaprio de hoofdrol zou spelen.

Nadat de belezen, maar tikje wereldvreemde Seligman haar op Kerstavond voor dood op straat heeft gevonden, begint Joe hem in zijn Spartaanse woninkje beetje bij beetje haar levensverhaal te vertellen. Het is een aaneenschakeling van seksuele aberraties (of sociale taboes), die als een moderne versie van de verhalen van Duizend-en-een-nacht zijn opgedeeld in hoofdstukken.

Fruitvale Station is een metrostation in de Bay Area in Oakland (net boven San Francisco). In de nacht van 31 december 2008 op 1 januari 2009 wordt daar de 22-jarige Oscar Grant III doodgeschoten door een politieagent.