Zoekresultaten

Ken Loach maakt met The Navigators weer een sociaal-realistisch drama, met humor en liefde gemaakt: 'Minder McDonald's-achtige films en meer vraagtekens bij dat wat als waar wordt gepresenteerd.'

Het filmfestival Rotterdam heeft twee voorstellingen ingelast van Western 4.33, de nieuwste film van Ian Kerkhof. Maar zoek op de aftiteling niet naar die naam, want dit is de eerste film van Aryan Kaganof.

Sex and Lucía (Lucía y el Sexo) van de Spaanse regisseur Julio Medem doet het goed bij het Rotterdamse publiek, en dat niet alleen vanwege de vele seksscènes.

Een film met nauwelijks dialogen, geen plot en geen noemenswaardige actie. En toch boeiend. Het is de Argentijn Lisandro Alonso gelukt in La Libertad: 73 minuten uit het leven van een jonge houthakker.

De Joegoslavische cineast Goran Markovic maakte naam met politiek getinte drama's. Met de semoi-documentaire Serbie année zéro houdt hij zichzelf een spiegel voor.

Frans Zwartjes (1927) geldt als een van de belangrijkste Nederlandse experimentele filmmakers. Reden genoeg om hem naar zijn 'Brakhage-gevoel' te vragen. Hoewel, Brakhage-gevoel?

De heilige graal van het boeddhisme is het afzweren van alle aardse verzoekingen. Dat is mooi voor degene die ze weet af te zweren, maar wat - zo vraagt de Indiase filmer Pan Nalin zich af in Samsara - gebeurt er met de achterblijvers?

Voor de Nederlandse experimentele filmmaker Joost Rekveld is Stan Brakhage een grote bron van inspiratie. In zijn nieuwe film #23.2, Book of Mirrors, die ook op het IFFR draait, is Brakhage's invloed goed merkbaar. Net als bij veel werk van Brakhage gaat Book of Mirrors een intensief spel aan met licht. En komt er geen camera aan te pas. Filmtijger vroeg Rekveld te verwoorden wat Brakhage voor hem betekent.

Voor een slordige 150.000 dollar kreeg Richard Linklater (Slacker, Dazed and Confused) acteurs Ethan Hawke, Robert Sean Leonard en Uma Thurman zo ver mee te spelen in de verfilming van Stephen Belbars toneelstuk Tape. Goddank, want Tape blijkt een spannende acteursfilm vol bijtende dialogen.

Lang voor Rotterdam de vraag 'What is cinema' had gekozen tot thema van de huidige editie van het filmfestival, had Gustav Deutsch (Wenen, 1952) zijn antwoord al geformuleerd: 'Film ist.' Film is volgens Deutsch zoveel, dat een opsomming van wat film kan zijn noodzakelijkerwijs onvolledig en open moet zijn.

De films van Stan Brakhage worden slechts zelden vertoond. Genoeg reden om tijdens het festival een keer te gaan kijken naar een van de verzamelprogramma's. Maar wees gewaarschuwd!

In Storytelling, de nieuwe film van Todd Solondz, laat de regisseur van Welcome to the Dollhouse en Happiness zijn eigenzinnige licht weer schijnen over het mistroostige leven in Suburbia. Soms briljant en bijtend, maar ook met sleetse plekken.

Maatschappelijke vervreemding is een vertrouwd thema in de hedendaagse Japanse film. De personages van Hush! blijven gelukkig niet bij de pakken neerzitten.

Filmtijger Tip van de Dag is de Argentijnse film Bolivia van Adrián Caetano, die vijf jaar geleden met Pizza, Birra, Faso een onverwachte bloeitijd van de onafhankelijke Argentijnse cinema inluidde. Peter van Bueren ziet Bolivia als de bevestiging van Caetano's grote talent. Maar wat vond het publiek ervan?

De opnamen dateren uit 1995, de rechtszaak uit 1999, maar vorig jaar op Berlijn ging RD Robbs debuutfilm Don's Plum dan toch eindelijk in première. En nu ook in Rotterdam: als Critic's Choice van NRC-redacteur Dana Linsen.

Tsja, wat is film? Dit verzamelprogramma biedt niet zozeer een antwoord op die vraag, als wel een avontuurlijke onderzoek in beeld en geluid, dat hoogstens een eind op weg helpt. Korte en lange films, experimentele en minder experimentele cinema, videokunst, kunstvideo's - ontdekt u zelf maar wat ze gemeenschappelijk hebben.

In de beperking toont zich de meester! Het IFFR biedt daarom traditiegetrouw veel ruimte voor bijzondere, inventieve, aangrijpende, verontrustende, merkwaardige, gekke en bewustzijnsveranderende kortfilms. Hier enkele voorproefjes.

Met stoffer en blik door de conventies van de cinema. Dat doen de cineasten die in dit festival-onderdeel zijn samengebracht. Iedere film laat op geheel eigen wijze zien wat film tegenwoordig is of in elk geval kan zijn.