Charmante Game of Thrones spin-off A Knight of the Seven Kingdoms: 'Het moest ongepolijster'
Interview met showrunner Ira Parker
A Knight of the Seven Kingdoms, de tweede spin-off van Game of Thrones, is vreselijk charmant en zelfs hartverwarmend. Ook zijn de afleveringen korter en luchtiger en is er geen draak te bekennen. We spraken voor de wereldpremière met showrunner Ira Parker. ‘Wat zal men vinden van een Game of Thrones-serie zonder alle bekende elementen?’
In hetzelfde telefoongesprek waarin showrunner Ira Parker te horen kreeg dat hij A Knight of the Seven Kingdoms mocht maken, werden hem twee strikte voorwaarden gesteld: de tweede spin-off van de razendpopulaire serie Game of Thrones, gebaseerd op de boeken van George R.R. Martin, mocht het bescheiden budget niet overschrijden én het moest een eigenzinnige reeks worden. ‘Dat laatste was volgens mij een verzoek van George,’ lacht de Amerikaanse Parker terwijl hij een groepje Europese journalisten te woord staat in Berlijn, één dag voor de wereldpremière van de nieuwe HBO-serie.
A Knight of the Seven Kingdoms is een verfilming van Martins novelle The Hedge Knight uit 1998, het eerste deel uit de reeks Tales of Dunk and Egg, waarin de avonturen van ridder Duncan the Tall en zijn schildknaap Egg op het continent Westeros centraal staan. De novelles – en daarmee ook de serie – spelen zo’n negentig jaar vóór de gebeurtenissen uit Game of Thrones en ongeveer tachtig jaar na de verwikkelingen in House of the Dragon – een tijd waarin het relatief vredig is in het koninkrijk. Of zoals Parker zegt: ‘Er zijn geen ondoden die de mensheid proberen uit te roeien, er zijn geen draken, er is geen politiek.’ Maar wat er wel is, aldus de showrunner, is menselijkheid. ‘En er zijn paarden en bomen, maar bovenal is er veel warmte. Eindeloos veel warmte.’ En dat is op z’n minst opvallend te noemen in een wereld waar normaal gesproken de meest brute en egoïstische mensen aan het langste eind trekken.
Modderig en vies
A Knight of the Seven Kingdoms is dan ook heel anders dan we tot nu toe gewend zijn van Game of Thrones en de spin-offs. Dat blijkt alleen al uit het feit dat het eerste seizoen maar zes afleveringen telt die elk slechts een half uurtje aantikken. Een groot verschil met de zestig minuten durende afleveringen van de andere reeksen, maar het is vooral de man die in het middelpunt staat die dit verhaal zo anders maakt. Dunk, gespeeld door de Ierse acteur Peter Claffey, is geen telg uit een van de fameuze huizen van Westeros, maar een eenvoudige jongen. Aan het begin van het verhaal leren we hem kennen als een schildknaap, totdat de ridder die hij dient, Ser Arlan of Pennytree, overlijdt. Dunk is een imposante kerel, groot en breed. Een man die liefdevol praat tegen zijn paarden, zijn hoofd tegen elke deurpost stoot en altijd probeert het goede te doen. Vandaar dat hij de jonge Egg (gespeeld door de leuke, zeer innemende elfjarige acteur Dexter Sol Ansell) vrijwel direct onder zijn vleugels neemt wanneer die hem smeekt of hij zijn schildknaap mag zijn.
De serie heeft eigenlijk ook wel een westernachtige vibe
‘Dunk is degene om wie het allemaal draait,’ zegt Parker. Zijn karakter, de man die hij is, kleurt de serie. En daar past de grootse, bijna klassieke camerastijl die zo kenmerkend is voor de andere Game of Thrones-series niet bij volgens de showrunner. ‘Het moest allemaal een beetje ruiger. Wat modderiger, viezer, ongepolijster.’ A Knight of the Seven Kingdoms blijft daarom ook ver uit de buurt van de kille troonzalen van Westeros, het verhaal speelt in de kleine, rommelige herbergen langs de weg en in de bomvolle tenten die bij een riddertoernooi zijn neergezet. In een aantal scènes komen we in Flea Bottom terecht, de sloppenwijk van King’s Landing, de hoofdstad van de Seven Kingdoms, waar de ratten meer te eten hebben dan de bewoners.
Rust en stilte
Als jongen besloot Dunk deze plek te verlaten om schildknaap te worden. Als we hem ontmoeten, zwerft hij van de ene naar de andere plek door de glooiende heuvels en uitgestrekte landschappen van Westeros. Parker: ‘In het begin hadden [regisseur, red.] Owen Harris en ik het er heel vaak over hoe de serie eruit moest zien. En wat uiteindelijk bij ons allebei resoneerde was dat Dunk veel rust en stilte uitstraalt. Dat is heel goed te visualiseren met eindeloze natuur. Wat dat betreft heeft de serie eigenlijk ook wel een westernachtige vibe,’ lacht de showrunner. ‘Zeker wanneer het alleen Dunk is die samen met zijn paarden onderweg is naar een nieuw stadje vol avontuur, waar hij een meisje ontmoet en ook een slechterik treft.’
De slechterik in het eerste seizoen is overigens een prins, die ook nog eens afkomstig is uit de Targaryenfamilie. Maar dit zijn niet meer de oppermachtige drakenrijders die we kennen uit House of the Dragon. Niet in de laatste plaats omdat ze geen vuurspuwende massavernietigingswapens meer tot hun beschikking hebben, aangezien alle draken decennia eerder zijn omgekomen bij de Targaryenburgeroorlog. Vandaar dat het Westeros van Dunk volgens Parker meer wegheeft van het veertiende-eeuwse Groot-Brittannië – een plek waar bloederige riddertoernooien in de modder worden uitgevochten, maar ook een wereld waarin veel meer ruimte is voor de eigenzinnigheid die Martin zo graag wilde zien.
Niet dat Parker daar heel diep voor hoefde te graven. De humor zit volgens hem al in het bronmateriaal. ‘Ik denk dat de serie een aardig trouwe bewerking is van de novelles, misschien nog wel iets lichter en lolliger.’ Dat Parker en zijn collega’s Martins verzoek om de serie speels en eigenzinnig te maken ter harte hebben genomen, wordt in de eerste minuten van aflevering 1 al duidelijk. Terwijl de afleveringen van de andere twee Game of Thrones-reeksen voorafgegaan worden door lang uitgesponnen intro’s, heeft A Knight of the Seven Kingdoms een simpele titelkaart. En ook de kenmerkende bombastische soundtrack van Ramin Djawadi is grotendeels afwezig. Sterker, in het begin van de eerste aflevering zwelt de intromuziek heel even aan voordat die op een zeer verrassende manier afgekapt wordt. Een moment dat de toon zet voor de rest van de serie.
Teleurgesteld
Dat A Knight of the Seven Kingdoms geen intro heeft, was overigens een beslissing die niet licht genomen werd door Parker. Hij bekent dat het zelfs een van de dingen is die hem het meest nerveus maken. ‘Uiteindelijk moet de muziek Dunk weerspiegelen. Ramins muziek is ontzettend episch, iets wat erg goed past bij die andere verhalen, want die zijn ook episch en groots. Maar dat is Dunk allemaal niet. Dunk is eenvoudig, simpel en geaard. Daarom moest onze soundtrack ook eenvoudiger, net als de opening. Dat er daarnaast een strak budget was waaraan we ons aan moesten houden, maakte het achterwege laten van een intro iets makkelijker.’
Fans van de novelle zullen genieten van deze serie, maar dat is slechts een klein percentage van alle mensen die naar Game of Thrones keken
Dat neemt niet weg dat Parker bang is dat kijkers misschien teleurgesteld zullen zijn door de serie. ‘Dat ik juist hierover zo nerveus ben komt doordat ik zelf nog weet hoe het was om op zondagavond samen met m’n vrienden klaar te zitten voor de tv en door die muziek naar Westeros getransporteerd te worden. Het is eng dat we dit nu niet hebben.’ Ook het feit dat er geen draken of ondoden zijn, maakt de showrunner wat onzeker. ‘Fans van de novelle zullen genieten van deze serie, denk ik. Het probleem is alleen dat dit maar een héél klein percentage is van alle mensen die naar Game of Thrones hebben gekeken. En ik heb geen idee wat zij van een Game of Thrones-serie zonder al die bekende elementen zullen vinden.’
Maar hoe A Knight of the Seven Kingdoms uiteindelijk ook ontvangen zal worden, een tweede seizoen is inmiddels al in de maak. Zowel HBO als George R.R. Martin is erg enthousiast over de zes gemaakte afleveringen. En er is nog iets anders wat ervoor zorgt dat er een beetje haast gemaakt moet worden met de productie: Egg, de schildknaap die gespeeld wordt door de elfjarige Dexter Sol Ansell. ‘Het is wel zo dat George de volledige levens van deze twee personages al heeft uitgetekend,’ zegt Parker. ‘Dexter mag dus echt wel wat ouder worden, maar momenteel is hij wel een tikkende tijdbom vol schattigheid. Dus hoe meer afleveringen we nu opnemen, hoe beter.’
